Korzyści terapeutyczne z wczesnego rozpoczęcia opieki ambulatoryjnej po zawale serca

Stacie L. Daugherty i wsp – Association of early follow-up after acute myocardial infarction with higher rates of medication use LINK: Arch Intern Med 2008;168:485
W Archives of Internal Medicine warto zwrócić uwagę na wyniki badania, w którym oceniano zależność pomiędzy wczesnym rozpoczęciem opieki ambulatoryjnej nad pacjentami po zawale serca a częstością stosowania przez nich leków zalecanych we wtórnej profilaktyce incydentów wieńcowych. Analiza piśmiennictwa dowodzi, że przekonanie o potrzebie wczesnego (w ciągu 3-6 tygodni od wypisu) rozpoczęcia nadzoru ambulatoryjnego, choć zgodne z intuicją i sankcjonowane w oficjalnych zaleceniach, nie znajdowało dotychczas jednoznacznego poparcia w dowodach badawczych.

Chcąc wypełnić tę lukę, Daugherty i wsp. przeanalizowali łącznie 1516 pacjentów hospitalizowanych z powodu zawału serca, klasyfikując ich do dwóch grup. W pierwszej znalazły się osoby (66%), które w terminie 1 miesiąca od opuszczenia szpitala zgłosiły się na wizytę kontrolną u internisty lub kardiologa. Drugą grupę stanowili pacjenci (34%), którzy nadzór ambulatoryjny rozpoczęli w późniejszym czasie. Głównym mierzonym parametrem był odsetek osób z obu grup, które po 6 miesiącach od wypisu ze szpitala stosowały leki kardioprotekcyjne.

W porównaniu z osobami, które nie zgłosiły się na wizytę w przewidzianym terminie, pacjenci objęci wczesnym nadzorem częściej stosowali beta-blokery (80.1% vs 71.3%, p = 0.001), aspirynę (82.9% vs 77.1%, p = 0.01) i statyny (75.9% vs 68.6%, p = 0.005).

Metodyka badania nie pozwalała na ustalenie, czy omawiana korelacja miała charakter przyczynowo-skutkowy. Można więc jedynie domniemywać, że istnieje ścisły związek pomiędzy płynnością a jakością poszpitalnej opieki medycznej nad pacjentem po zawale.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2008-03-10