Współpraca z pacjentem a skuteczność leczenia hipotensyjnego

M. Heisler – Actively engaging patients in treatment decision making and monitoring as a strategy to improve hypertension outcomes in diabetes mellitus LINK: Circulation 2008;117;1355 (pełen tekst)
W Circulation Michele Heisler przedstawia znaczenie dobrej współpracy między lekarzem a pacjentem dla uzyskania optymalnych wyników terapii hipotensyjnej u chorych na cukrzycę. Czyni to w oparciu o wyniki badania Naik i wsp., którzy określili wśród 566 pacjentów, jakie relacje lekarz – pacjent odpowiadają za wyniki leczenia.

Wyróżniono dwie postawy i formy zachowania się pacjentów, które miały znamienny statystyczne wpływ na skuteczność leczenia. Pierwsza z nich polega na aktywnym współudziale w podejmowaniu decyzji terapeutycznych (iloraz szans uzyskania docelowych wartości ciśnienia 1,61). Druga to systematyczne pomiary ciśnienia tętniczego i omawianie ich z lekarzem prowadzącym (OR=1,89).

Wyniki analizy nabierają szczególnego znaczenia, jeżeli uwzględni się fakt, że 45-70% pacjentów z cukrzycą typu 2 nie osiąga zalecanych poziomów kontroli ciśnienia (RR), tj. wartości <130/80 mm Hg. W przypadku podgrup z zaburzeniami metabolizmu glukozy redukcja wartości RR przynosi większe korzyści niż ścisła kontrola metaboliczna. W badaniu UKPDS intensywna terapia hipotensyjna zapobiegała, w wartościach bezwzględnych, 11,2% powikłań zależnych od cukrzycy.

Według autora komentarza aktywny udział pacjenta warunkowany jest kilkoma elementami, które należy kształtować w ramach relacji lekarz pacjent. Jej podstawę stanowić powinna umiejętnie przekazana wiedza o chorobie i formach terapii. Konieczne jest określenie związanych z chorobą problemów, barier, celów oraz tworzenie dróg do ich rozwiązania. Ważna jest właściwa motywacja pacjenta, której elementami są przekonanie o skuteczności leczenia oraz o zgodności celów terapii z priorytetami pacjenta. Na postawę pacjenta wpływać będą w ostatecznym rozrachunku organizacja opieki medycznej, wsparcie środowiskowe i rodzinne. Raport WHO pokazuje, że w chorobach przewlekłych aktywna rola pacjenta w procesie leczenia wywiera większy wpływ na zdrowie populacji niż ulepszenie poszczególnych form terapii.

Opracowane na podstawie: Circulation / 2008-03-18