Leki przeciwdepresyjne w chorobie dwubiegunowej z szybką zmianą faz

S. Nassir Ghaemi – Treatment of rapid-cycling bipolar disorder: are antidepressants mood destabilizers? LINK: Am J Psych 2008;165:300

Określenia „choroba dwubiegunowa z szybką zmianą faz” użyto po raz pierwszy w latach 70-tych ubiegłego wieku. Z badań nad tą nieprawidłowością wynika, że charakteryzuje się ona cięższym przebiegiem i mniej korzystnym rokowaniem, w tym rzadszą odpowiedzią na typową terapię, niż klasyczna choroba dwubiegunowa.

Wśród koncepcji patogenetycznych wyróżnia się tą, zgodnie z którą szybka zmiana faz jest zjawiskiem jatrogennym, związanym ze stosowaniem leków przeciwdepresyjnych. Z największego z badań z randomizacją przeprowadzonych w ubiegłym wieku wynika, że odstawienie antydepresantów łagodzi zjawisko szybkiej zmiany faz.

Z uwagi na niedoskonałości metodyki tego projektu z niecierpliwością oczekiwano na wyniki pracy Schnecka i wsp., dotyczącej tego samego zagadnienia i opublikowanej niedawno w American Journal of Psychiatry. W dobrze zaprojektowanym, dużym, prospektywnym badaniu z randomizacją, w którym osoby z omawianą odmianą choroby dwubiegunowej stanowiły jedną trzecią analizowanej grupy, autorzy potwierdzili gorsze rokowanie związane z szybką zmianą faz choroby dwubiegunowej oraz zależność pomiędzy niekorzystnym przebiegiem a stosowaniem leków przeciwdepresyjnych.

W opinii autora komentarza do tej pracy, S. Nassira Ghaemi`ego, zależność między szybką zmianą faz a antydepresantami wynika z destabilizacji nastroju pod wpływem tych ostatnich. Wprawdzie wcześniejsze badania nad skutecznością leków stabilizujących nastrój u chorych z omawianej grupy okazały się nieskuteczne, to były prowadzone przy jednoczesnym leczeniu przeciwdepresyjnym. Niezależnie od tych interesujących spekulacji wydaje się, że wyniki badania Schnecka i wsp. mogą być gwoździem do trumny dla stosowania leków przeciwdepresyjnych w chorobie dwubiegunowej z szybką zmianą faz.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2008-03-18