Depresja lękowa a odpowiedź na klasyczną farmakoterapię

J. Craig Nelson – Anxious depression and response to treatment LINK: Am J Psych 2008;165:297
W American Journal of Psychiatry warto zwrócić uwagę na krótki komentarz poświęcony jednoczesnemu występowaniu objawów depresyjnych i zaburzeń lękowych.

Punktem wyjścia do napisania omawianego artykułu były wyniki badania STAR*D, w którym wykazano, że wśród 2876 pacjentów z dużą depresją, osoby z silniejszym lękiem (mierzonym przy użyciu wskaźnika lęk-somatyzacja w skali depresji Hamiltona) znamiennie rzadziej odpowiadały na leczenie przeciwdepresyjne i były bardziej podatne na występowanie działań niepożądanych związanych z farmakoterapią. Wydawałoby się więc, że uzyskane wyniki mogą stać się koronnym argumentem przemawiającym na zasadnością traktowania depresji lękowej, jako odrębnej jednostki chorobowej.

Okazuje się jednak, że nie wszystkie z dotychczasowych badań poświęconych zaburzeniom depresyjno-lękowym mają podobnie jednoznaczny wydźwięk. Przykładowo, przegląd systematyczny i meta-analiza wyników badań z zastosowaniem trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych nie wskazywały na różnice w skuteczności farmakoterapii, w grupach z zaburzeniami i bez zaburzeń lękowych. Podobnie niejednoznaczne okazały się wyniki prac poświęconych skuteczności leków drugiej generacji.

Wydaje się, że kluczem do ustalenia przyczyny różnic w wynikach dotychczasowych badań jest ich metodyka, a konkretnie restrykcyjność wykluczania pacjentów z pełnoobjawowymi zaburzeniami lękowymi, niezależnymi od depresji. Tam, gdzie procentowy udział tej grupy chorych był niewielki, różnice w skuteczności farmakoterapii zacierały się. Tym samym, nie można wykluczyć, że za obserwacje poczynione przez autorów STAR*D odpowiada w głównym stopniu protokół badania, pozwalający na włączenie również chorych z pełnoobjawowym zespołem lękowym współistniejącym z depresją.

Zdaniem autora komentarza dopiero po wyłączeniu tej populacji z analizy można dyskutować nad uznaniem depresji lękowej za odrębną jednostkę chorobową.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2008-03-18