Ból w klatce piersiowej – aspekty psychologiczne

Annika Rosengren – Psychology in chest pain LINK: Heart 2008;94:266
W ostatnich latach zmniejszyła się zachorowalność na ostry zawał serca, natomiast zwiększyła się liczba osób przyjmowanych do szpitala z powodu bólu w klatce piersiowej. Stworzenie oddziałów obserwacyjnych bólów w klatce piersiowej pozwoliło na poprawę diagnostyki i stratyfikacji ryzyka, a także zmniejszenia liczby przyjęć do szpitala.

W Heart ukazał się komentarz Rosengren poświęcony temu problemowi. Zdaniem autorki komentarza w przypadku pacjentów z potwierdzeniem etiologii wieńcowej dolegliwości, opracowana strategia postępowania jest skuteczna. Natomiast większy problem stanowią chorzy z bólami niewieńcowymi. Ta grupa pacjentów nie wydaje się być obciążona podwyższonym ryzykiem zgonu, jednak jest narażona na częste rehospitalizacje. Jak wynika z piśmiennictwa, nawet po wyeliminowaniu sercowej przyczyny bólu, utrzymujące się dolegliwości niekorzystnie wpływają na jakość życia.

W pracy, do której nawiązuje autorka komentarza, wykazano, że u chorych z pozasercowym bólem w klatce piersiowej poziom niepokoju (lęku) po 2 miesiącach obserwacji był znacznie wyższy niż w grupie chorych z etiologią wieńcową. Dodatkowo, osoby te podawały niższy stopień skuteczności leczenia, a także kontrolowania objawów oraz niższy stopień rozumienia dolegliwości.

Dane te wskazują na konieczność zastosowania w ocenie pacjentów z niewieńcowym bólem w klatce piersiowej, przesiewowej oceny psychologicznej, ukierunkowanej w szczególności na ocenę stopnia niepokoju (lęku) jako elementu szerokiej strategii postępowania w tej grupie osób. Rosengren zwraca uwagę na fakt, że w przeciwieństwie do chorobowości i umieralności z powodu choroby wieńcowej, częstość występowania bólu w klatce piersiowej o nieznanej etiologii nie zmniejsza się, stanowiąc istotne obciążenie dla społeczeństwa. Należy zdawać sobie oczywiście sprawę, że w odniesieniu do pacjentów z bólem niewieńcowym, skoncentrowanie się jedynie na aspekcie psychologicznym może nie być wystarczające – pacjenci z chorobami przełyku, układu oddechowego czy bólami mięśniowymi wymagają szczegółowej diagnostyki i leczenia. Stąd konieczne jest objęcie tej dużej i niejednorodnej populacji opieką wielodyscyplinarną, jak również opracowanie odpowiednich i oszczędnych strategii postępowania.

Opracowane na podstawie: Heart / 2008-03-20