Mieszane zaburzenia lękowo-depresyjne: ważne i niedoceniane

Jayati Das-Munshi i wsp – Public health significance of mixed anxiety and depression: beyond current classification LINK: Br J Psych 2008;192:171
W British Journal of Psychiatry opublikowano interesującą analizę mieszanych zaburzeń lękowo-depresyjnych (mixed anxiety and depression – MADD). W obu najważniejszych klasyfikacjach chorób, z których korzysta psychiatria, to jest w ICD-10 i DSM-IV, mieszane zaburzenia lękowo-depresyjne, definiowane jako współwystępowanie podprogowych objawów lękowych i depresyjnych, stanowią rozpoznanie „prowizoryczne”.

Pozycja MADD w hierarchii diagnostycznej jest „niska”, być może dlatego, że niewiele wiadomo na temat ogólnych następstw zdrowotnych ich występowania.

Das-Munshi i wsp., prześledzili częstość występowania i konsekwencje MADD w angielskiej populacji, opierając się na danych z ogólnokrajowej analizy zapadalności na choroby psychiczne. Miesięczną chorobowość, związaną z mieszanymi zaburzeniami lękowo-depresyjnymi, ocenili na 8.8%. Co istotne, w grupie z MADD odnotowywano co piąty dzień absencji w pracy w Wielkiej Brytanii.

Obraz kliniczny MADD był porównywalny z symptomatologią „czystych” zaburzeń lękowych i depresji, a jedyna istotna różnica polegała na mniejszym nasileniu objawów. MADD pogarszały jakość życia związaną ze stanem zdrowia, przy czym wielkość tego efektu zależała od ciężkości objawów. Nie było różnic pomiędzy MADD a „czystą” depresją lub „czystymi” zaburzeniami lękowymi pod względem wpływu na częstość postrzegania własnego stanu zdrowia jako zły, częstość prób samobójczych, poziom ogólnej sprawności fizycznej i trudności ze zdobyciem i/lub utrzymaniem pracy. Większe szkody zdrowotne wyrządzało jedynie jednoczesne występowanie pełnoobjawowej depresji i zaburzeń lękowych.

Podsumowując, wyniki badania wskazują na potrzebę traktowania mieszanych zaburzeń lękowo-depresyjnych na równi z innymi rozpoznaniami uwzględnianymi w klasyfikacjach ICD-10 i DSM-IV.

Opracowane na podstawie: British Journal of Psychiatry / 2008-03-10