Nowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego – kwestionowana wartość kliniczna

Thomas J. Wang – New cardiovascular risk factors exist, but are they clinically useful? LINK: Eur Heart J 2008; 29:441 (pełen tekst)
Przy obliczaniu wielkości ryzyka sercowo-naczyniowego uwzględnia się przede wszystkim tradycyjne czynniki ryzyka. Wiele badań epidemiologicznych wskazuje jednak na znaczenie nowych czynników ryzyka (biomarkerów). Autorzy tych publikacji podkreślają zwykle kliniczną użyteczność nowych wskaźników.

Jak jednak zauważa na łamach European Heart Journal Thomas J. Wang, w wielu przypadkach brak jest jednoznacznego wykazania istotnej zależności pomiędzy obecnością nowego czynnika ryzyka a występowaniem incydentów sercowo-naczyniowych. Nowoczesne biomarkery tylko nieznacznie zwiększają wartość AUC (area under the receiver-operating-characteristic curve) i w niewielkim stopniu dyskryminują grupę, w której dochodzi do wystąpienia incydentu sercowo-naczyniowego. Dowodem słabości nowoczesnych biomarkerów (w tym białka C-reaktywnego) są wyniki Women`s Health Study.

Nie można zatem, zdaniem Wanga, postawić tezy o użyteczności klinicznej nowych biomarkerów. Badania nad biomarkerami należy jednak wspierać, choć jego zdaniem nie tyle w celu określania ich udziału w modelu ryzyka sercowo-naczyniowego, co w celu ustalenia mechanizmów prowadzących do rozwoju choroby i w celu poszukiwania nowoczesnych sposobów prewencji. Nowoczesne biomarkery mogą zatem być wartościowe biologicznie, ale niekoniecznie muszą być wartościowe klinicznie.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2008-02-15