Cukrzyca zmniejsza możliwości ruchowe osób starszych

A.J. Sinclair, S.P. Conroy i A.J. Bayer – Impact of diabetes on physical function in older people LINK: Diabetes Care 2008;31:233
Na łamach Diabetes Care przedstawiono wyniki badania kliniczno-kontrolnego przeprowadzonego w praktykach lekarskich w Walii, oceniającego możliwości ruchowe chorych na cukrzycę powyżej 65 roku. Porównano dwie grupy: 403 osób z cukrzycą i 403 osób bez zaburzeń metabolizmu glukozy (grupa kontrolna), dobranych na podstawie wieku i płci. Posługując się kwestionariuszami oszacowano i porównano upośledzenie funkcji ruchowych w obu grupach.

Oceniono wskaźniki Barthela (pomiar podstawowych aktywności ruchowych dnia codziennego), Nottingham Extended Activities of Daily Living Scale (rozszerzona ocena aktywności ruchowej pacjenta – np. robienie zakupów, prowadzenie samochodu) oraz kwestionariuszem oceny stanu zdrowia SF-36. Im wyższy wyliczony wskaźnik w tych kwestionariuszach tym większy stopień niezależności ruchowej pacjenta.

Porównując te dwie grupy autorzy stwierdzili u chorych na cukrzycę niezależną od wielu zmiennych upośledzoną aktywność ruchową. W skali Barthela duże uzależnienie od pomocy osób drugich odnotowano u 4% chorych na cukrzycę vs 1% w grupie kontrolnej a umiarkowane uzależnienie u odpowiednio 4% vs 2%. Podobnie w skali Nothingham stwierdzono istotnie gorszy wskaźnik aktywności ruchowej u chorych na cukrzycę: 0,5 vs 5. Chorzy na cukrzycę o wiele częściej stosowali różnego rodzaju pomoce ruchowe: 46% vs 31%. Wózek inwalidzki używało regularnie 7% vs 2%, balkonik 7% vs 3%, laskę 33% vs 26%.

W analizie wieloczynnikowej ograniczenia ruchowe pacjentów chorych na cukrzycę, po uwzględnieniu zmian zwyrodnieniowych, chorób naczyniowo-mózgowych, demencji, POCHP, nadciśnienia tętniczego, nowotworów, nadal pozostawało istotnie większe w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej – iloraz szans 2,1.

Autorzy pracy zwracają uwagę na fakt, że ważnymi powodami, dla których u osób starszych z cukrzycą stwierdza się upośledzenie ruchowe są choroby naczyń obwodowych i polineuropatia. Odpowiedni trening ruchowy, w tym również trening oporowy może, poza poprawą kontroli metabolicznej, utrzymać i poprawić sprawność ruchową chorych na cukrzycę typu 2 oraz zapobiec upadkom – jednemu z częstszych powikłań w grupach pacjentów geriatrycznych.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2008-02-18