Receptory dla glikokortykoidów a ryzyko miażdżycy

Erica L. T. van den Akker i wsp – Glucocorticoid receptor gene and risk of cardiovascular diseases LINK: Arch Intern Med 2008;168:33
Opisano wiele wariantów genów receptora glikokortykoidowego. Jeden z nich został nazwany haplotypem 3 i dotyczy polimorfizmu GR-9 beta receptora dla glikokortykoidów. Efektem tej mutacji jest zmniejszenie działań immunosupresyjnych wywieranych przez te hormony.

Autorzy doniesienia oryginalnego zaprezentowanego na łamach Archives of Internal Medicine badali czy zróżnicowanie genetyczne receptora dla glikokortykoidów mogłoby wpływać na proces zapalenia towarzyszącego miażdżycy. Praca została wykonana w ramach Rotterdam Study, trwającego 7,9 lat i obejmującego populację 7983 kobiet i mężczyzn powyżej 55 roku życia. Częstość występowania haplotypu 3 w badanej populacji wyniosła 14,3%. W trakcie obserwacji zawał mięśnia serca i jakikolwiek incydent choroby niedokrwiennej serca wystąpiły odpowiednio u 4,5% i 10,1% uczestników próby.

W wieloczynnikowych analizach statystycznych wykazano, że homozygotyczność pod względem haplotypu 3 zwiększała w analizie wieloczynnikowej 2,14 krotnie ryzyko zawału mięśnia serca oraz 2,6 krotnie ryzyko choroby niedokrwiennej serca. Haplotyp ten łączył się także ze zwiększoną ekspresją markerów procesu zapalnego: białka C-reaktywnego, interleukiny 6 oraz pogrubieniem kompleksu intima-media tętnicy szyjnej wewnętrznej. Efektem obecności tego haplotypu jest ograniczenie immunosupresyjnego wpływu kortyzolu na procesy zapalenia w trakcie całego życia osobnika. Brak supresyjnego działania glikokortykoidów przy występowaniu tej mutacji zwiększa syntezę cytokin i ekspresję, biorącego udział w procesach zapalnych, receptora jądrowego kappa B. Receptory dla glikokortykoidów wpływają również na aktywność receptorów Toll-podobnych, regulujących procesy zapalne w miażdżycy.

Podsumowując zatem, analiza polimorfizmów genów receptora glikokortykoidowego pozwala zidentyfikować dość liczną grupę ludzi z taką mutacją receptora, którą cechuje istotnie zwiększone ryzyko choroby niedokrwiennej serca.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2008-01-14