Niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową – trudna diagnostycznie i niebezpieczna

Olav W. Nielsen, Lars Kober i Christian Torp-Pedersen – Heart failure with preserved ejection fraction: dangerous, elusive, and difficult LINK: Eur Heart J 2008;29:285
W komentarzu na łamach European Heart Journal autorzy odnoszą się do publikacji wyników 5-letniej obserwacji pacjentów z niewydolnością serca i zachowaną frakcją wyrzutową, zamieszczonej w tym samym numerze pisma (Tribouilloy i wsp.). Jest to prospektywna praca w grupie 800 kolejnych chorych, hospitalizowanych po raz pierwszy z powodu niewydolności serca. U 83% z nich oceniono frakcję wyrzutową (EF). U prawie połowy tych pacjentów nie była istotnie obniżona.

Śmiertelność 5-letnia (43%) okazała się  podobna w grupie pacjentów z zachowaną i z obniżoną frakcją wyrzutową. Wcześniej sądzono, że ten typ niewydolności serca wiąże się z niższym ryzykiem dla pacjentów. Coraz więcej prac (w tym również komentowana) dowodzi jednak, że tak nie jest.

U pacjentów z niewydolnością serca z zachowaną funkcją skurczową dominuje nadciśnienie tętnicze, lecz rozkład innych czynników ryzyka i chorób współistniejących jest podobny, jak u pozostałych chorych z niewydolnością serca. Cechą charakterystyczną niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzucania są trudności w postawieniu właściwej diagnozy, prowadzące do częstego nierozpoznawania tej choroby, mimo że dotyczy ona około połowy chorych z cechami niewydolności serca. Z drugiej strony, część pacjentów, u których rozpoznaje się niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzucania ma być może głównie chorobę płuc, a nie serca.

Niejednorodność tej grupy odpowiada być może za bardzo różną oceną ryzyka w różnych badaniach. Dlatego zanim będziemy mogli powoływać się na pewne dane dotyczące niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzucania, musimy najpierw dalej doskonalić narzędzia i algorytmy diagnostyczne prowadzące do jej rozpoznawania. Jest to prawdopodobnie choroba mniej jednorodna od niewydolności serca z upośledzoną frakcją wyrzucania i jako taka może wymagać bardziej zróżnicowanego podejścia zarówno do diagnostyki, jak i leczenia.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2008-02-15