Leczenie depresji w codziennej praktyce – badanie STAR*D

Bradley N. Gaynes i wsp – The STAR*D study: treating depression in the real world LINK: Clev Clin J Med 2008;75:57
W Cleveland Clinic Journal of Medicine zwraca uwagę wszechstronna analiza wyników jednego z najważniejszych badań poświęconych depresji, jakie opublikowano w ostatnim czasie – projektu STAR*D. Celem badania była ocena skuteczności leczenia przeciwdepresyjnego w niewyselekcjonowanej grupie pacjentów ośrodków ambulatoryjnych, zarówno psychiatrycznych, jak i ogólnych.

Autorzy zaobserwowali, że skuteczność terapii u pacjentów leczonych przez psychiatrów i lekarzy ogólnych była porównywalna (około 30% remisji przy stosowaniu pierwszego leku). Stąd zalecenie dla tych ostatnich, żeby odważnie definiowali cele wyjściowej terapii, nie ograniczając ich jedynie do uzyskania częściowej poprawy. Z badania wynikało również, że farmakologiczne różnice pomiędzy lekami psychotropowymi nie przekładają się na różnice w ich skuteczności klinicznej, a mają znaczenie niemal wyłącznie w kontekście tolerancji.

Nawrót depresji wiązał się z koniecznością przewlekłego stosowania leków w wysokich dawkach. Postępowanie w przypadku nieskuteczności wstępnej terapii, rozpoznawanej nie wcześniej niż po 8 tygodniach stosowania leku w maksymalnej tolerowanej dawce, polegało na zamianie leku na inny lub na dodaniu drugiego preparatu. Obie interwencje były porównywalnie skuteczne. Prawdopodobieństwo uzyskania poprawy po dwóch nieskutecznych próbach leczenia było niskie.

Tym samym, zdaniem autorów, po wykluczeniu, że objawy depresyjne są częścią obrazu klinicznego choroby dwubiegunowej, brak efektów terapeutycznych powinien skłaniać lekarza ogólnego do przekazania pacjenta pod opiekę psychiatryczną.

Opracowane na podstawie: Cleveland Clinic Journal of Medicine / 2008-01-14