Sprawność fizyczna u osób w podeszłym wieku a rokowanie

Xuemei Sui i wsp – Cardiorespiratory fitness and adiposity as mortality predictors in older adults LINK: JAMA 2007;298:2507
W Journal of the American Medical Association ukazał się artykuł Sui i wsp., poświęcony znaczeniu rokowniczemu sprawności fizycznej oraz otyłości u osób starszych.

Do badania włączono 2603 osoby w wieku co najmniej 60 lat, u których ocenę wyjściową wykonano w latach 1979-2001, w ramach innego badania prospektywnego. Sprawność fizyczną oceniano za pomocą testu wysiłkowego na bieżni ruchomej, a otyłość weryfikowano przy pomocy indeksu masy ciała (BMI) oraz obwodu talii, a także procentowej zawartości tkanki tłuszczowej. Średni wiek badanej populacji wynosił 64,4 lat.

W ciągu 12 lat obserwacji (31236 osobo-lat) odnotowano 450 zgonów. Osoby, które zmarły były starsze, mniej sprawne fizycznie i miały więcej czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Natomiast nie stwierdzono różnic we wskaźnikach otyłości pomiędzy grupami. Niemniej jednak analiza przeżywalności, adjustowana względem wieku, płci i roku, w którym dokonywano oceny wykazała, że wskaźnik zgonów na 1000 osobo-lat wzrastał wraz ze wzrostem BMI, od około 13 do ponad 31/1000, dla osób najbardziej otyłych (p=0,01 dla trendu zmian). Wskaźnik zgonów był również wyższy u osób z ze zwiększonym obwodem talii (=>88 cm dla kobiet i =>102 cm dla mężczyzn).

Odwrotną tendencję zarejestrowano dla stopnia sprawności fizycznej – wskaźnik ryzyka zgonu wynosił 32,6 dla grupy (kwintyla) osób najmniej sprawnych i 8,1 dla osób najbardziej sprawnych (p<0,001 dla trendu zmian). W dalszych analizach wykazano, że najlepszym prognostykiem przeżywalności był stopień wydolności fizycznej, niezależnie od palenia tytoniu, wyjściowego stanu zdrowia, BMI, obwodu talii czy też procentowej zawartości tkanki tłuszczowej w organizmie (p<0,001).

A zatem, jak podkreślają autorzy, niska sprawność fizyczna była istotnym czynnikiem ryzyka zgonu, niezależnym od stopnia otyłości badanych. Promowanie aktywności fizycznej może zatem przyczynić się do poprawy rokowania, nawet u osób otyłych.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2007-12-05