Czy walka współczesnej medycyny z chorobą wieńcową i jej powikłaniami zostanie przegrana?

Philip Greenland i Donald Lloyd-Jones – Time to end the mixed-and often incorrect-messages about prevention and treatment of atherosclerotic cardiovascular disease J Am Coll Cardiol 2007;50:2133
W Journal of American College of Cardiology warto zwrócić uwagę na krótki artykuł przeglądowy, podsumowujący dotychczasowe osiągnięcia medycyny na polu przeciwdziałania następstwom choroby wieńcowej.

Od 1996 roku, kiedy w piśmie Science opublikowano zapowiedź rozwiązania problemu zawałów serca do końca XX stulecia, w kardiologii zapanował optymizm, który wydaje się trwać do dzisiaj. Tym trudniej zatem uwierzyć, że pomimo coraz szerszej wiedzy na temat mechanizmów leżących u podłoża choroby wieńcowej i jej powikłań, część danych epidemiologicznych jest niepokojąco zła.

Pomimo stałego spadku ogólnej śmiertelności sercowo-naczyniowej, śmiertelność z powodu choroby wieńcowej w młodszych grupach wiekowych nie tylko nie obniża się, ale w ostatnim czasie notuje się jej wzrost. Autorzy artykułu przestrzegają, że coraz bliżej jest moment, w którym średnia długość życia mieszkańców krajów Zachodnich zacznie się skracać.

Przyczyn tych niepokojących zjawisk upatrują w stałym ignorowaniu wiedzy na temat profilaktyki i leczenia chorób serca i naczyń. Czują się więc w obowiązku przypomnieć podstawowe fakty z tej dziedziny.

Zauważają, że choroba wieńcowa dotyczy przede wszystkim u osób ze znanymi i odwracalnymi czynnikami ryzyka. Zwracają również uwagę na fakt, że brak czynników ryzyka chroni przed jej wystąpieniem. Odsetek osób z krajów zachodnich, które są całkowicie wolne od głównych czynników ryzyka, jest zatrważająco niski. W końcu, za wzrost ryzyka wieńcowego u młodych dorosłych odpowiada przede wszystkim nadwaga.

Podsumowując, niewykluczone, że prognozując przyszłość walki z chorobą wieńcową powinniśmy być raczej umiarkowanymi pesymistami, a nie bezkrytycznymi optymistami. Wprawdzie doskonale znamy mechanizmy patogenetyczne i metody profilaktyki, ale nie jesteśmy w stanie wykorzystać tej wiedzy w praktyce.

Opracowane na podstawie: Journal of the American College of Cardiology / 2007-11-27