Rimonabant – wyniki metaanalizy

Robin Christensen i wsp – Efficacy and safety of the weight-loss drug rimonabant – a meta-analysis of randomised trials LINK: Lancet 2007;370:1706
Otyłość staje się coraz poważniejszym problemem we wszystkich populacjach. Zgodnie z zaleceniami, u osób z indeksem masy ciała >30kg/m2 oprócz modyfikacji stylu życia można rozważyć leczenie farmakologiczne. Coraz bardziej istotne i pilne staje się opracowanie skutecznego leku na odchudzanie, wiadomo bowiem, że obniżenie masy ciała o 5-10% pozwala na istotną poprawę profilu ryzyka sercowo-naczyniowego.

W listopadowym numerze Lancetu ukazał się artykuł Christensena i wsp., poświęcony nowemu preparatowi – rimonabantowi. Rimonabant jest lekiem wpływającym na układ endogennych kannabinoidów, który odgrywa rolę w centralnej i obwodowej regulacji zapotrzebowania na pożywienie.

Autorzy pracy, przeprowadzili metaanalizę 4 opublikowanych, randomizowanych badań z grupą kontrolną, oceniających skuteczność leku. W analizie uwzględnione dane ponad 4000 osób.

W grupie pacjentów otrzymujących aktywne leczenie uzyskano większą redukcję masy ciała (o 4,7 kg) niż w grupie placebo (p<0,0001). W grupie tej występowały jednak znacząco częściej objawy uboczne: iloraz szans (OR)=1,4; p=0,0007; NNH (number needed to harm)-liczba pacjentów, których leczenie doprowadza do wystąpienia jednego niekorzystnego punktu końcowego=25), a także poważne objawy uboczne (OR=1,4; p=0,03; NNT=59).

Co więcej, pacjenci leczeni rimonabantem częściej przerywali leczenie z powodu depresji (OR=2,5; p=0,01; NNT=49). Do przerwania terapii w grupie aktywnie leczonej przyczyniał się także znacząco częściej niepokój i lęk (OR=3,0; p=0,03; NNT=166).

A zatem, jak podkreślają autorzy, pomimo wykluczenia z badania osób z objawami depresji w wywiadzie, po rimonabancie znacząco częściej obserwowano psychiatryczne objawy uboczne, przede wszystkim zaburzenia nastroju. Prawdopodobieństwo wystąpienia depresji u leczonych rimonabantem osób otyłych w populacji ogólnej jest prawdopodobnie jeszcze wyższe. Z groźnych zaburzeń psychiatrycznych związanych ze stosowaniem leku (łącznie ze zwiększonym ryzykiem samobójstw) powinni więc zdawać sobie sprawę lekarze inicjujący tego rodzaju terapię.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2007-11-17

Dodaj komentarz