Zależność pomiędzy wiedzą lekarzy praktyków a skutecznością leczenia hipotensyjnego

Nudrat Noor Qureshi i wsp – Effect of general practitioner education on adherence to antihypertensive drugs: cluster randomised controlled trial LINK: Br Med J 2007;335:1030
Jak powszechnie wiadomo, leczenie hipotensyjne często przynosi niezadowalające wyniki, a u dużej części chorych nie są osiągane zalecane docelowe wartości ciśnienia tętniczego. Zjawisko to dotyczy zarówno krajów uprzemysłowionych jak i rozwijających się, a jego ważną przyczyną jest nieprzestrzeganie przez pacjentow zaleceń lekarza.

Nudrat Noor Qureshi i wsp. przeprowadzili badanie randomizowane, z udziałem 200 pacjentów przyjmujących leki hipotensyjne oraz 78 lekarzy ogólnych, których wiedza i przygotowanie do leczenia hipotensyjnego miały być, według założeń autorów badania, czynnikiem determinującym właściwą odpowiedź na stosowane leczenie.

Porównywano między innymi skuteczność interwencji lekarzy specjalnie szkolonych do leczenia nadciśnienia i postępujących „standardowo.” Autorzy monitorowali w sposób elektroniczny czas otwarcia pojemników z lekiem hipotensyjnym (MEMS- medication event monitoriong system) oraz wielkość zażywanej dawki. W badanej grupie, 179 osób (89%) ukończyło sześciotygodniowy „follow-up”.

Dowiedziono, że zaleceń w większym stopniu przestrzegali chorzy leczeni przez specjalnie przeszkolony personel medyczny niż objęci opieką standardową (liczba dni, w których zażyto właściwą dawkę leku 48.1%, 95% wskaźnik ufności [CI] 35.8% – 60.4% versus 32.4%, 95% CI 22.6%-42.3%; p=0.048).

Zaleceń przestrzegali również staranniej pacjenci wykształceni, osoby z dobrym wsparciem rodzinnym, wierzące w siłę działania leków oraz osoby, którym przekazano pełną informację o leku (dla wszystkich wymienionych czynników p<0.001).

Szkolenie lekarzy pierwszego kontaktu w zakresie prawidłowej terapii nadciśnienia tętniczego oraz dobrej komunikacji interpersonalnej z chorymi ma zatem, zdaniem autorów pracy, istotne znaczenie przy osiąganiu zakładanych celów leczenia.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2007-11-08

Dodaj komentarz