Interwencje psychologiczne w poporodowej depresji mają wpływ na jakość relacji matka-dziecko i na rozwój dziecka

A.S. Poobalan i wsp – Effects of treating postnatal depression on mother-infant interaction and child development. Systematic review LINK: Br J Psych 2007;191:378
W British Journal of Psychiatry warto prześledzić wyniki systematycznego przeglądu danych dotyczących wpływu leczenia poporodowej depresji na relacje matka-dziecko i rozwój tego ostatniego.

Ocenia się, że na poporodową depresję cierpi 10%-22% kobiet. Z dotychczasowychu prac wiadomo, że depresja ogranicza zdolność matki do opieki nad swym potomstwem i prawdopodobnie spowalnia emocjonalny rozwój dzieci.

Wpływ leczenia przeciwdepresyjnego na „jakość” macierzyństwa i rozwój dziecka był tematem ośmiu badań z randomizacją i grupą kontrolną, bądź jedynie z grupą kontrolną. Wszystkie osiem objęto meta-analizą.

Interwencje terapeutyczne zastosowane przez autorów różniły się od siebie, choć wszystkie były ukierunkowane na relację matka-dziecko. Podstawową metodą leczenia była psychoterapia, niekiedy wsparta poradnictwem. Zwracały uwagę różnice w czasie trwania interwencji – od kilku tygodni do ponad roku. Jedynie w trzech pracach analizowano wpływ interwencji na zdolności poznawcze i rozwój behawioralny dziecka. W jednym z badań, charakteryzującym się dużą intensywnością i długim czasem trwania terapii, uzyskano poprawę rozwoju zdolności poznawczych dziecka. W dwóch kolejnych badaniach, w których leczenie trwało krócej, zaobserwowano poprawę relacji matka-dziecko, bez wpływu na rozwój behawioralny i poznawczy. We wszystkich pięciu pracach, w których analizowano jedynie stosunek matka-dziecko, uzyskano poprawę.

Podsumowując, leczenie poporodowej depresji, o ile jest odpowiednio długie i intensywne, może przyspieszyć rozwój dziecka i, niezależnie od czasu trwania, ma korzystny wpływ na relacje między matką a dzieckiem.

Opracowane na podstawie: British Journal of Psychiatry / 2007-11-21

Dodaj komentarz