Dwie twarze „dobrego” cholesterolu

Benjamin J. Ansell – The two faces of the good cholesterol LINK: Cleve Clin J Med 2007;74:697
W Cleveland Clinic Journal of Medicine ukazała się praca przeglądowa poświęcona modnemu tematowi cholesterolu zawartego w lipoproteinach wysokiej gęstości (cholesterol HDL).

Zainteresowanie problemem cholesterolu HDL wzrosło niewątpliwie po niepowodzeniu badań klinicznych z torcetrapibem, które dowiodły, że podniesienie stężenia cholesterolu HDL niekoniecznie zmniejsza ryzyko sercowo-naczyniowe.

Jakkolwiek stężenie cholesterolu HDL jest oczywiście ważnym predyktorem choroby wieńcowej, to ważna jest zarówno ilość, jak i jakość cholesterolu HDL. Autorzy omawiają szereg patomechanizmów z tym związanych.

Cholesterol HDL może nie zawsze działać antyoksydacyjnie, a w niektórych przypadkach może nawet nasilać proces zapalny. Prozapalne właściwości HDL mogą ujawnić się u osób z ostrymi lub przewlekłymi stanami zapalnym, cukrzycą, a nawet miażdżycą. Takie właściwości HDL mogą się też ujawnić przy stosowaniu diety bogatej w tłuszcze nasycone.

Obecnie w trakcie badań znajdują się testy laboratoryjne mogące pomóc określić typ frakcji HDL, a nie tylko poziom tej frakcji cholesterolu.

Korzystne właściwości przeciwzapalne HDL mogą zwiększać niektóre leki, w tym statyny, ćwiczenia fizyczne i odpowiednia dieta. Jak dotąd jednak skuteczność interwencji terapeutycznych mających jako główny cel uzyskanie wzrostu poziomu cholesterolu HDL nie została wystarczająco potwierdzona klinicznie. Na dzień dzisiejszy należy kierować się potwierdzonymi, ogólnie przyjętymi zaleceniami, mającymi na celu redukcję ryzyka sercowo-naczyniowego.

Opracowane na podstawie: Cleveland Clinic Journal of Medicine / 2007-10-13

Dodaj komentarz