Częstość zdarzeń sercowo-naczyniowych w nadciśnieniu utrwalonym, maskowanym i nadciśnieniu „białego fartucha” – metaanaliza

Robert H. Fagard i Veronique A. Cornelissen – Incidence of cardiovascular events in white-coat, masked and sustained hypertension versus true normotension: a meta-analysis LINK: J Hypertens 2007;25:2193
Wcześniejsze prace wykazały, że rokowanie u chorych z nadciśnieniem tętniczym utrwalonym (czyli z wysokimi wartościami ciśnienia tętniczego zarówno w gabinecie lekarskim, jak i poza nim) jest gorsze. Wątpliwości jednak budzi znaczenie nadciśnienia maskowanego (izolowane nadciśnienie poza gabinetem) oraz nadciśnienia tzw. „białego fartucha” (white-coat hypertension – WCHT).

Robert H. Fagard oraz Veronique A. Cornelissem publikują wyniki oceny liczby zdarzeń sercowo-naczyniowych w trzech wymienionych wyżej grupach chorych z nadciśnieniem oraz u osób z normotensją. W metaanalizie wykorzystano wyniki siedmiu badań obejmujących łącznie 11502 uczestników (o średnim wieku 63 lata, 53% mężczyzn). Cztery z tych badań miały charakter populacyjny, dwa były przeprowadzone w opiece podstawowej i jedno w opiece specjalistycznej.

Próg dla rozpoznania nadciśnienia wyznaczono na poziomie 140/90 mm Hg – dla ciśnienia w gabinecie lekarskim oraz 135/85 mm Hg – poza nim. Punkt końcowy stanowiły zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych oraz incydenty sercowo-naczyniowe nie kończące się zgonem.

W ciągu około 8 lat obserwacji wystąpiło łącznie 912 incydentów. Całkowite ryzyko (HR), uwzględniające inne czynniki, wyniosło 1.12 (95% CI 0.84-1.50) dla WCHT (p=0.59), 2.00 (1.58-2.52) dla nadciśnienia maskowanego (p<0.001) i 2.28 (1.87-2.78) dla nadciśnienia utrwalonego (p<0.001).

Wyniki wskazują zatem, że WCHT nie wpływa istotnie na liczbę incydentów sercowo-naczyniowych. Rokowanie jest natomiast znacznie gorsze u osób z nadciśnieniem utrwalonym i maskowanym.

Opracowane na podstawie: Journal of Hypertension / 2007-11-30