Istota nadciśnienia tętniczego – dysfunkcja telomerów?

Jose J. Fuster, Javier Diez i Vincente Andres – Telomere dysfunction in hypertension LINK: J Hypertens 2007;25:2185
Procesy starzenia się u osób z prawidłowym ciśnieniem tętniczym oraz nadciśnienie tętnicze u osób w każdym wieku mogą prowadzić do podobnych zmian w zakresie układu sercowo-naczyniowego. Wśród nich wyróżnia się pogrubienie i sztywnienie ścian dużych tętnic, przerost miokardium, zaburzenia relaksacji i napływu. Wydaje się, że więcej będzie można powiedzieć o patomechanizmie nadciśnienia tętniczego, jeśli dostatecznie wnikliwie poznane będą procesy towarzyszące starzeniu.

Jednym ze wskaźników starzenia może być długość telomerów w komórkach somatycznych. Telomery, jak piszą Jose J .Fuster i wsp., są strukturami chromatyny, które stabilizują chromosom. Ich długość jest genetycznie uwarunkowana. Z wiekiem telomery zanikają, a może mieć to związek ze skracaniem tworzącego je łańcucha DNA. Struktura genomu staje się niestabilna. Może to prowadzić do procesów apoptozy (śmierci komórki) i szerokiej gamy procesów chorobowych, które towarzyszą starzeniu.

Autorzy artykułu przedstawiają szereg danych świadczących o tym, że skracanie telomerów może także odgrywać rolę w patogenezie nadciśnienia tętniczego. Niedawne badani kohorty 419 pacjentów dowiodło bowiem, że istnieje graniczna pod względem statystycznym (p=0.06), odwrotna korelacja między długością telomerów a wartością rozkurczowego ciśnienia krwi.

Autorzy artykułu zachowują jednak ostrożność w formułowaniu wniosków. Trzeba przede wszystkim udowodnić, że przyspieszone tempo skracania telomerów jest wywołane przez czynniki prowadzące do nadciśnienia. Zebrane dowody mogłyby wskazywać na sens pomiaru tempa zużycia telomerów i uznania tego pomiaru jako narzędzia w identyfikacji pacjentów zagrożonych nadciśnieniem tętniczym i jego narządowymi powikłaniami.

Opracowane na podstawie: Journal of Hypertension / 2007-11-12