Leczenie otyłości u dzieci, czyli podróż w nieznane

Erinn T. Rhodes i David S. Ludwig – Chilhood obesity as a chronic disease. Keeping the weight off LINK: JAMA 2007;298:1695
Profilaktyka i skuteczne leczenie otyłości u dzieci należy do najważniejszych wyzwań współczesnej pediatrii. Krótki przegląd zwycięstw i porażek na tym polu znajdą Państwo w artykule przeglądowym opublikowanym w Journal of American Medical Association.

W przeciwieństwie do wielu innych problemów zdrowotnych, proste przeniesienie metod leczenia otyłości u dorosłych na pacjentów pediatrycznych nie jest możliwe. Szczególne szybki przyrost masy ciała we wczesnym okresie życia ma z reguły podłoże biologiczne i/lub psychologiczne.

Skłonność genetyczna ma najczęściej podłoże wielogenowe, chociaż coraz częściej przypadki ciężkiej otyłości są rozpoznawane jako zaburzenia jednogenowe (gen kodujący receptor dla melanokortyny-4).

Utrudnieniem w walce z otyłością jest ekspansja przemysłu spożywczego i promocja statycznego trybu życia. Z drugiej strony, problemy piętrzą się również przed badaczami podejmującymi próby oceny skuteczności kolejnych interwencji przeciwdziałających otyłości u dzieci.

Przykładowo, prosty indeks masy ciała nie znajduje zastosowania u pacjentów pediatrycznych. Ocena stosowania się do zaleceń dietetycznych przez dzieci jest trudna, jeśli nie niemożliwa. Zasady rekrutacji do badań i ich metodyka są poddawane szczególnie rygorystycznej ocenie etycznej.

Jaki jest więc aktualny stan wiedzy? Nie dysponujemy wzorcową interwencją terapeutyczną. Dane na temat najlepszych rozwiązań dietetycznych są sprzeczne. Wiadomo, że skuteczność wszystkich interwencji zmniejsza się z czasem. Jednym z warunków uzyskania choćby częściowego sukcesu leczniczego jest włączenie w program terapeutyczny najbliższego otoczenia małego pacjenta, w szczególności jego rodziców.

Istnieje paląca potrzeba intensyfikacji prac badawczych poświęconych zapobieganiu i leczeniu otyłości u dzieci.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2007-10-10