Otyłość może być „zaraźliwa”.

Nicholas A. Christakis i James H. Fowler – The spread of obesity in a large social network over 32 years LINK: N Engl J Med. 2007;357:370
W ciągu ostatnich 30 lat częstość występowania otyłości znacznie się zwiększyła. Na łamach New England Journal of Medicine ukazała się ciekawa analiza, której autorzy śledzą sposób rozprzestrzeniania się otyłości w części populacji badania Framingham, od roku 1971 do 2003.

Oceniano grupę 12067 ściśle powiązanych ze sobą różnymi rodzajami więzów społecznych osób (główne analizowane rodzaje więzów to: przyjaciele, rodzeństwo, partnerzy życiowi, sąsiedzi). Za pomocą modeli statystystycznych próbowano skorelować wzrost indeksu masy ciała poszczególnych osób z ich wzajemnymi powiązaniami.

We wszystkich ocenianych punktach czasu można było wyróżnić powiązane grupy osób otyłych, jakkolwiek nie stwierdzono selektywnego wpływu powiązań społecznych na rozprzestrzenianie się otyłości.

Największe znaczenie miały trzy typy powiązań. Szanse na otyłość rosną o 57% w przypadku otyłości przyjaciela (95% przedział ufności 6-123). Związek ten jest jeszcze silniejszy dla przyjaciół tej samej płci. Wśród dorosłego rodzeństwa, otyłość jednej osoby zwiększa szansę na otyłość drugiej o 40% (95% przedział ufności 21-60). Wśród partnerów życiowych otyłość jednego w 37% wiąże się z otyłością drugiego (95% przedział ufności 7-73). Nie stwierdzono takiej korelacji w przypadku sąsiadów.

A zatem, zdaniem autorów, sieć powiązań społecznych wpływa na rozprzestrzenianie się otyłości, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w postępowaniu prewencyjnym, zarówno w warunkach klinicznych jak i w działaniach instytucji zdrowia publicznego.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2007-07-26