Depresja poporodowa – aktualny stan wiedzy

Jennifer L. Payne – Antidepressant use in the postpartum period: practical considerations LINK: Am J Psych 2007;164:1329
W American Journal of Psychiatry ukazał się ciekawy artykuł przeglądowy poświęcony depresji poporodowej.

Ocenia się, że problem dotyczy około 10-20% matek, a więc jest znacznie rzadszy niż kilkudniowe, przejściowe poporodowe obniżenie nastroju, które wystepuje nawet u 80% kobiet. Trzecim, rzadkim zaburzeniem jest poporodowa psychoza (0.1%).

Grupę ryzyka depresji poporodowej stanowią kobiety z epizodami dużej depresji w wywiadach, z chorobą dwubiegunową oraz z objawami depresyjnymi po wcześniejszym porodzie. Etiologia tych zaburzeń jest złożona, z udziałem czynników psychologicznych, biologicznych, w tym zaburzeń hormonalnych, i społecznych, takich jak brak wsparcia ze strony otoczenia.

Omawiany problem zdrowotny może mieć niekorzystny wpływ na dzieci dotkniętych nim kobiet. W piśmiennictwie opisywano upośledzenie rozwoju emocjonalnego i mowy, jak również zaburzenia uwagi i zdolności poznawczych dzieci urodzonych przez matki z depresją.

Większość ekspertów jest zdania, że ryzyko odległych, niekorzystnych zdarzeń zdrowotnych u dzieci matek z depresją przewyższa ryzyko związane ze stosowaniem leków przeciwdepresyjnych w ciąży i okresie karmienia piersią. Farmakoterapia depresji poporodowej nie różni się od leczenia innych typów zaburzeń depresyjnych, toteż podejmując decyzję o zastosowaniu i wyborze leku należy kierować się danymi na temat skuteczności wcześniejszych prób terapii u danej pacjentki. Kobietom doradza się przyjmowanie leku bezpośrednio po karmieniu i tuż przed zaśnięciem dziecka. Wskazuje się również na potrzebę włączenia najbliższego otoczenia chorej w proces monitorowania skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2007-09-26