Jak zachęcić osobę z cukrzycą typu 2 do większej aktywności fizycznej?

A. F. Kirk, J. Barnett i N. Mutrie – Physical activity consultation for people with Type 2 diabetes. Evidence and guidelines LINK: Diab Med 2007;24:809
Zwiększenie aktywności fizycznej stanowi istotną, choć zdecydowanie zbyt rzadko wykorzystywaną interwencję terapeutyczną w cukrzycy typu 2. Wiedza na temat efektywnych metod aktywizowania tej populacji chorych jest skąpa.

Typowe poradnictwo okazuje się nieskuteczne, a ustrukturyzowane programy ćwiczeń fizycznych są kosztowne i czasochłonne. W tej sytuacji, ciekawym rozwiązaniem wydaje się interwencja, w której skład wchodzą kolejne konsultacje poświęcone aktywności fizycznej.

Szczegóły zawiera obszerny artykuł przeglądowy opublikowany w Diabetic Medicine. Pomimo pozornie skomplikowanej metodyki i terminologii, pomysł wydaje się skuteczny i prosty do wdrożenia. Schemat konsultacji proponowany przez autorów, opiera się na teoretycznym modelu zmian w zachowaniach związanych z aktywnością fizyczną.

W pierwszej fazie, nazwanej „przed-kontemplacją” pacjent otrzymuje informacje na temat ryzyka wynikającego z braku aktywności i korzyści z rozpoczęcia ćwiczeń. Faza druga – kontemplacji – jest okresem podejmowania decyzji o podjęciu aktywności. Na tym etapie zadaniem terapeuty jest omówienie i przełamanie potencjalnych barier na drodze do zmian. W fazie trzeciej – przygotowania – terapeuta wyznacza wraz z pacjentem realistyczne cele interwencji i oferuje pomoc w ich osiągnięciu. W fazie akcji uwydatnia korzyści uzyskane dzięki wzmożeniu aktywności fizycznej. W końcu, w fazie podtrzymania efektu zapobiega zaprzestaniu aktywności, proponując alternatywne formy aktywności fizycznej.

Powyższy  model został oparty na wiarygodnych danych i uwzględnia między innymi szczególne cechy osób z cukrzycą typu 2 – to jest głębokie przeświadczenie o skuteczności farmakoterapii i brak zaufania do niefarmakologicznych metod leczenia oraz niską motywację do uczestnictwa w ćwiczeniach fizycznych.

Opracowane na podstawie: Diabetic Medicine / 2007-08-13