PCI czy fibrynoliza w zawale serca u chorych z cukrzycą: wyniki Primary Coronary Angioplasty vs Thrombolysis-2 Trial

Jorik R Timmer i wsp – Primary percutaneous coronary intervention compared with fibrinolysis for myocardial infarction in diabetes mellitus: Results from the Primary Coronary Angioplasty vs Thrombolysis-2 Trial LINK: Arch Intern Med 2007;167:1353
Choć coraz więcej informacji wskazuje na przewagę przezskórnych interwencji na naczyniach wieńcowych (PCI) nad fibrynolizą w świeżym zawale serca, dane dotyczące chorych na cukrzycę są sprzeczne i dotyczą ograniczonej liczby chorych. Jest to istotne tym bardziej, że rokowanie u chorych na cukrzycę jest gorsze, a jednocześnie reagują oni odmiennie na różnego rodzaju interwencje terapeutyczne. Przykładowo, częstość występowania restenozy po PCI jest w tej populacji dużo większa.

W tym kontekście interesujące są wyniki, przeprowadzonej przez Primary Coronary Angioplasty vs Thrombolysis-2 Trialists Collaborators Group, meta-analizy 19 badań porównujących PCI z trombolizą w świeżym zawale serca z uniesieniem odcinka ST. Punkty końcowe stanowiły zgony, niezakończone zgonem zawały serca oraz udary w ciągu 30 dni od randomizacji. Z grupy 6315 chorych 877 (14%) cierpiało na cukrzycę. Śmiertelność 30-dniowa była w tej grupie istotnie wyższa (9.4% vs 5.9%, P<0.001).

W porównaniu z trombolizą, stosowanie PCI wiązało się z mniejszą śmiertelnością zarówno u chorych na cukrzycę (iloraz szans 0.49, P=0.004) jak i bez cukrzycy (iloraz szans 0.69, P=0.001). PCI w podobny sposób ograniczało także występowanie kolejnych zawałów serca i udarów. Przedstawione wyniki znalazły potwierdzenie w rezultatach analizy wieloczynnikowej, potwierdzającej zależność pomiędzy PCI a redukcją śmiertelności 30-dniowej.

A zatem, jak podkreślają autorzy pracy, korzyści płynące ze stosowania PCI w miejsce fibrynolizy u chorych z zawałem serca i uniesieniem odcinka ST dotyczą w równym stopniu chorych z cukrzycą jak i bez cukrzycy.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2007-07-08