Przedwczesne przerywanie leczenia depresji-skala problemu

Diane Warden i wsp – Predictors of attrition during initial (citalopram) treatment for depression: a STAR*D report LINK: Am J Psych 2007;164:1189
W 2000 roku, koszty społeczne dużej depresji w USA szacowano na około 83.1 miliardów dolarów. Poprawa ogólnej sprawności chorych na depresję oraz poprawa rokowania w tej chorobie jest możliwa jedynie w przypadku odpowiednio długiej terapii i wystarczająco wysokiej, adekwatnej dawki leku. Tym samym, zjawisko przedwczesnego przerywania farmakoterapii może mieć istotny wpływ na wydatki z budżetu ochrony zdrowia.

Próbę ilościowej oceny tego problemu podjęli Warden i wsp. Wyniki ich pracy opublikowano w American Journal of Psychiatry. Grupę badaną stanowiło 4041 pacjentów z dużą depresją, leczonych citalopramem przez okres do 14 tygodni.

Przedwczesne przerwanie leczenia definiowano jako „natychmiastowe”, jeśli nastąpiło już po wstępnej wizycie lub „późniejsze”, jeśli doszło do niego po pierwszej konsultacji, ale przed upływem 12 tygodni. Łącznie, z przyczyn nie medycznych leczenie przerwało 26% pacjentów. W 34% przypadków nastąpiło to już po pierwszej konsultacji, w 59% przed 12 tygodniem, a w 7% po 12 tygodniu obserwacji.

Natychmiastowe przerwanie farmakoterapii było związane z młodszym wiekiem, niższym poziomem wykształcenia oraz lepszą subiektywną oceną własnego zdrowia psychicznego. Czynniki rokownicze późniejszego przerwania leczenia były podobne. Osoby po więcej niż jednym epizodzie depresyjnym rezygnowały ze stosowania leku rzadziej niż pacjenci, którzy tylko raz doświadczyli zaostrzenia choroby.

Podsumowując, wysoki odsetek osób z depresją, które nie kończą farmakoterapii, wskazuje na konieczność skuteczniejszego niż dotychczas wzbudzania motywacji do leczenia. Z drugiej strony, istnieje potrzeba opracowania nowych leków o szybszym początku działania i trwalszym efekcie terapeutycznym.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2007-08-13