„Przedcukrzyca” – stanowisko australijskich towarzystw diabetologicznych

Stephen M Twigg i wsp – Prediabetes: a position statement from the Australian Diabetes Society and Australian Diabetes Educators Association LINK: MJA 2007;186:461
Szereg towarzystw naukowych wprowadziło w ostatnich latach pojęcie „przedcukrzyca”. Do tej pory nie określono jednak sposobu postępowania z chorymi, u których rozpoznaje się „przedcukrzycę”. W jej rozpoznawaniu stosuje się kryterium nieprawidłowej glikemii na czczo (IFG) >= 6.1 mmol/L oraz nieprawidłowej tolerancji glukozy (IGT) < 7.0 na czczo oraz pomiędzy 7.8 i 11.1 mmol/L, w dwie godziny po obciążeniu glukozą.

Twigg i wsp. podsumowując stanowisko Australian Diabetes Society i Australian Diabetes Educators Association piszą, że „przedcukrzyca” występuje u 16.4% dorosłych Australijczyków. U chorych tych istnieje zwiększone ryzyko rozwoju cukrzycy i chorób układu sercowo-naczyniowego.

W postępowaniu zaleca się bezwzględne zaprzestanie palenia, zwalczanie hiperlipidemii oraz nadciśnienia tętniczego. Chorzy z otyłością powinni zredukować masę ciała. Zmiana stylu życia umożliwiająca redukcję masy ciała, powinna być uznana za działanie priorytetowe przed wdrożeniem farmakoterapii.

Wdrożenie leków należy, zdaniem autorów, rozważyć nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy konsekwentnej modyfikacji stylu życia. „Przedcukrzyca” nie wymaga rutynowej kontroli poziomu glikemii w krwi kapilarnej, oznaczenia poziomu hemoglobiny glikozylowanej (HbA1c), poziomu insuliny i trzustkowego peptydu C. Nie ma także podstaw by chorych takich poddawać szczegółowym testom w kierunku choroby niedokrwiennej serca i innych chorób makrokrążenia (poza wywiadem i oceną czynników ryzyka). Zaleca się wykonywanie testów tolerancji glukozy (75 g glukozy podanej doustnie), nie wcześniej jednak niż po upływie 12 miesięcy. Czas kolejnych badań należy indywidualizować.

Opracowane na podstawie: Medical Journal of Australia / 2007-05-07