Objawy dużej depresji w podstawowej opiece zdrowotnej i praktyce psychiatrycznej

Bradley N. Gaynes i wsp – Major depression symptoms in primary care and psychiatric care settings: a cross-sectional analysis LINK: Ann Fam Med 2007;5:126
Lekarze pierwszego kontaktu odgrywają coraz większą rolę w procesie leczenia depresji. Zgodnie z danymi z USA z 2001 roku w ośrodkach podstawowej opieki zdrowotnej odbyło się 64% wszystkich konsultacji z powodu depresji. W 1987 roku ten odsetek był znamiennie niższy i wynosił 50%.

Istnieje powszechne przekonanie o tym, że do lekarzy pierwszego kontaktu trafiają w większości osoby z mniej nasilonymi objawami depresyjnymi i ze szczególnym profilem dolegliwości, wśród których dominuje zmęczenie i objawy somatyczne. Co ciekawe, taka opinia nie znajduje potwierdzenia w praktyce, o czym przekonują Gaynes i wsp., autorzy przekrojowego badania opublikowanego w Annals of Family Medicine.

W projekcie wzięło udział 2541 osób, z czego 42% pozostających pod opieką ośrodków podstawowej opieki zdrowotnej. Głównymi kryteriami włączenia były: rozpoznanie dużej depresji zgodne z DSM-IV oraz co najmniej 14 punktów w skali depresji Hamiltona. Głównym mierzonym parametrem była natomiast punktacja w inwentarzu depresji IDS-C30 (Inventory of Depressive Symptomatology – Clinician Rated).

Okazało się, że nasilenie depresji oraz dystrybucja liczby punktów w inwentarzach depresji były porównywalne w grupie objętej opieką psychiatryczną i podstawową opieką zdrowotną. Nie odnotowano statystycznych różnic pod względem ryzyka samobójstw w obu grupach, choć zaznaczył się trend w kierunku wyższego ryzyka wśród osób leczonych przez lekarzy ogólnych. Występowanie poszczególnych objawów depresji oraz współwystępowanie innych zaburzeń psychicznych również było podobne – połowa pacjentów z każdej grup cierpiała na zaburzenia lękowe, z których najczęstszym była socjofobia (25.3% pacjentów lekarzy pierwszego kontaktu i 32.1% pacjentów psychiatrycznych).

Podsumowując, charakterystyka pacjentów z depresją trafiających do ośrodków podstawowej opieki zdrowotnej i praktyk psychiatrycznych jest podobna.

Opracowane na podstawie: Annals of Family Medicine / 2007-04-24