Czy istnieje związek pomiędzy dysglikemią a niewydolnością serca

Mark C. Petrie i John J.V. McMurray – Dysglycemia and heart failure hospitalization: what is the link ? Circulation 2007;115:1334
W wielu badaniach epidemiologicznych, włączając badanie Framingham, wykazano, że cukrzyca jest niezależnym czynnikiem ryzyka rozwoju niewydolności serca (NS).

W Circulation ukazał się komentarz Patrie i wsp. poświęcony temu zagadnieniu. Jego autorzy podkreślają, że czynnikiem ryzyka NS jest nie tylko cukrzyca ale, jak wynika z prac przeprowadzonych na łącznie kilkudziesięciu tysiącach chorych, występuje również istotny związek pomiędzy nieprawidłowymi stężeniami glukozy a NS.

Nie dysponujemy obecnie prostym wytłumaczeniem tego zjawiska. Autorzy wskazują na kilka hipotez. Zaburzenia gospodarki węglowodanowej są, jak wiadomo, czynnikiem ryzyka rozsianej miażdżycy naczyń wieńcowych, co może prowadzić do uszkodzenia miokardium. Co więcej, nieprawidłowe stężenia glukozy związane są z większym nasileniem objawów NS i gorszą funkcją skurczową lewej komory.

Możliwe są również wspólne mechanizmy patofizjologiczne. W nieprawidłowej tolerancji glukozy i w NS dochodzi do nadmiernej aktywacji współczulnej, a inhibitory osi renina-angiotensyna-aldosteron działają prewencyjnie w obu chorobach. Istotną rolę może również odgrywać hiperinsulinemia, poprzez powstawanie produktów późnej glikozylacji i przebudowę kolagenu, co w efekcie prowadzi do przyśpieszenia włóknienia, przerostu miokardium i niewydolności rozkurczowej. Hiperglikemia może także mieć związek ze stresem oksydacyjnym, zaburzonym przekaźnictwem międzykomórkowym i zmienioną ekspresją genową. Kolejnym problemem jest przestawienie metabolizmu w kierunku większego wykorzystania wolnych kwasów tłuszczowych, co zaburza fosforylację oksydacyjną i powoduje upośledzenie kurczliwości serca.

W podsumowaniu autorzy podkreślają że istnieje związek pomiędzy dysglikemią a NS, przy czym brak jest prostego wytłumaczenia tego zjawiska. Ich zdaniem, bardzo istotnym problemem pozostaje, z praktycznego punktu widzenia, dobór odpowiedniej terapii hipoglikemizującej – lekami doustnymi lub insuliną.

Opracowane na podstawie: Circulation / 2007-03-20