Co oznacza stężenie glukozy na czczo w świeżym zawale mięśnia serca?

D.Aronson i wsp – Fasting glucose in acute myocardial infarction LINK: Diab Care 2007;30:960
Hiperglikemia wywołuje m.in. dysfunkcję śródbłonka, stres oksydacyjny, nadkrzepliwość i upośledzoną fibrynolizę. W czasie zawału serca podwyższone stężenie glukozy może być markerem działania szeregu mechanizmów neurohormonalnych, takich jak zwiększone stężenia adrenaliny, hormonu wzrostu, kortyzolu, wzrost aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz wzrost aktywności części cytokin (np. TNF alfa), zwiększających insulinooporność i uszkadzających układ sercowo-naczyniowy.

Na łamach Diabetes Care Aronson i wsp. przedstawili wyniki prospektywnej obserwacji związku między odległym rokowaniem a stężeniem glukozy na czczo, oznaczanej w ciągu 24 godzin od początku hospitalizacji z powodu świeżego zawału mięśnia sercowego (AMI). Do obserwacji odległej, trwającej średnio 24 miesiące (6-48 miesięcy), zakwalifikowano 1101 pacjentów bez cukrzycy i 462 pacjentów z cukrzycą.

W trakcie obserwacji zmarło 15% osób. Przeprowadzona analiza wieloczynnikowa, w której modelu uwzględniono parametry oceny skali ryzyka ostrych zespołów wieńcowych GRACE, wykazała, że stężenie glukozy na czczo u chorych bez cukrzycy, hospitalizowanych z powodu AMI, jest niezależnym czynnikiem ryzyka zgonu. Ilorazy szans zgonu (względem stężenia glukozy na czczo <100 mg%) dla rosnących tercyli poziomu glikemii tj. 100-111 mg%; 112-129 mg%; ≥130 mg% wzrastały od 1,5 przez 3,2 do 5,7 (p<0,0001 dla trendu). Zależność ta zachowywała ważność dla różnych wartości frakcji wyrzutowej mięśnia serca i nie była obserwowana u chorych na cukrzycę.

A zatem, jak we wnioskach podkreślają autorzy pracy, stężenie glukozy na czczo jest silnym predykatorem odległego zgonu u osób z AMI bez cukrzycy, a wyniki oznaczeń poziomów glikemii mogą wzmocnić wartość predykcyjną skali ryzyka GRACE.

 

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2007-04-24

Dodaj komentarz