Epidemiologia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi u dorosłych

J. Fayyad i wsp – Cross-national prevalence and correlates of adult attention-deficit hyperactivity disorder LINK: Br J Psych 2007;190:402
Olbrzymia większość badań nad zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (attention-deficit hyperactivity disorder – ADHD) dotyczy dzieci, choć z piśmiennictwa jednoznacznie wynika, że objawy (w szczególności deficyt uwagi, w mniejszym stopniu impulsywność i nadaktywność) mogą występować również w wieku dorosłym. Wiadomo również, że dorośli z ADHD w wywiadach są obciążeni podwyższonym ryzykiem wystąpienia innych zaburzeń psychicznych. Niewykluczone, że zaburzenia te mogą być związane przyczynowo z ADHD, choć wiedza na ten temat jest skąpa.

Tym cennniejsze wydają się wyniki badania Fayyada i wsp., którzy podjęli próbę scharakteryzowania epidemiologii ADHD u dorosłych i zdefiniowania korelacji pomiędzy tym zespołem a innymi zaburzeniami psychicznymi. Badaną grupę stanowiła próbka populacji 10 krajów Europy, Ameryki i Bliskiego Wschodu w wieku 18-44 lata.

Skrining w kierunku ADHD przeprowadzono łącznie u 11422 osób. Częstość występowania analizowanego zespołu w tej grupie wynosiła 3.4% (zakres, 1.2-7.3%), przy czym istniały znaczące różnice w chorobowości pomiędzy krajami o niskim (1.9%) i wysokim (4.2%) dochodzie w przeliczeniu na mieszkańca.

Stwierdzono znamienną zależność pomiędzy badanym zespołem a szeregiem innych zaburzeń psychicznych, w tym zaburzeniami nastroju (iloraz szans 3.9), zaburzeniami lękowymi (4.0) oraz nadużywaniem środków odurzających (4.0). Leczenie ADHD w wieku dorosłym było rzadkością. Niemniej, wielu pacjentów z badanej grupy otrzymywało leki z powodu innych chorób psychicznych.

Podsumowując, częstość występowania ADHD u osób dorosłych oraz jego następstwa zdrowotne są większe niż dotychczas sądzono.

Opracowane na podstawie: British Journal of Psychiatry / 2007-05-22

Dodaj komentarz