Możliwości prowadzenia terapii bólu przez farmaceutę klinicznego

E.J.Dole, M.M.Murawski, A.B.Adolphe, F.D.Aragon, B.Hochstadt – Provision of pain managment by a pharmacist with prescribing authority Am J Health-Syst Pharm 2007;64:85
W Nowym Meksyku w 1993 wprowadzono prawnie możliwość przepisywania wybranych grup leków przez farmaceutów klinicznych (po spełnieniu przez nich ściśle określonych warunków np. odbyciu wymaganych szkoleń). Dzięki takim uwarunkowaniom prawnym możliwe było stworzenie programów leczenia hipercholesterolemii oraz monitorowania terapii lekami przeciwzakrzepowymi przez farmaceutów klinicznych.
Autorzy pracy przedstawiają z kolei ocenę kosztów i skuteczności klinicznej prowadzonego przez farmaceutę leczenia przewlekłego bólu pochodzenia nie-nowotworowego. Badanie prowadzono w okresie 06.2004 do 07.2005 w klinice prowadzącej leczenie ambulatoryjne, która obejmowała swoimi usługami około 21 tysięcy pacjentów (średnia wieku pacjentów wynosiła około 60 lat). Klinika zatrudniała 1 farmaceutę klinicznego, 10 lekarzy oraz jedną pielęgniarkę. Farmaceuta kliniczny spotykał się średnio z 18 pacjentami dziennie, przy czym 90% z nich leczona była z powodu przewlekłego bólu pochodzenia nie-nowotworowego. We wdrażanym programie opracowano ściśle określone schematy postępowania dla farmaceuty klinicznego, który posiadał możliwość wypisywania recept na określone leki. Przypadki poszczególnych pacjentów nie były konsultowane z lekarzami, natomiast każde podjęte działanie terapeutyczne było odnotowywane w karcie „farmaceutycznej” pacjenta. Jednak co 2 tygodnie 20% z kart „farmaceutycznych” pacjentów była przeglądana i oceniana pod względem merytorycznym przez wybranego lekarza.

Efekty terapeutyczne prowadzonego leczenia były mierzone przez (1) zmianę stopnia nasilenia bólu ocenianego przez pacjenta zgodnie ze skalą VAS, (2) ilość błędów lekowych występujących w trakcie prowadzonej terapii, (3) zyski generowane w klinice, (4) koszty pracy farmaceuty klinicznego.

W okresie obejmującym badanie opieka farmaceuty zostało objętych 671 pacjentów (w sumie farmaceuta kliniczny przeprowadził 4782 wizyty) z czego jedynie 104 przypadki nie obejmowały leczenia nie-nowotworowego bólu przewlekłego. Analiza danych stopnia nasilenia bólu w skali VAS potwierdziła uzyskanie dobrej kontroli bólu u pacjentów leczonych przez farmaceutę klinicznego. Taki model opieki okazał sie również uzasadniony z ekonomicznego punktu widzenia.

Opracowane na podstawie: American Journal of Health-System Pharmacy / 2007-01-09

Dodaj komentarz