Nowa koncepcja zawodu farmaceuty – przykład z Kanady

Glen J. Pearson – Evolution in the practice of pharmacy – not a revolution! LINK: CMAJ 2007;176:1295
W Canadian Medical Association Journal warto zwrócić uwagę na krótki artykuł, w którym Glen. J. Pearson przedstawia zmiany w sposobie postrzegania roli farmaceutów w procesie terapeutycznym w Kanadzie.

Rozwiązania przyjęte w tym kraju warto prześledzić na przykładzie prawa farmaceutycznego prowincji Alberta. Na jego mocy farmaceuci mogą, ale nie muszą, samodzielnie przepisywać leki z wielu ważnych grup, preparaty krwiopochodne i leki do podawania dożylnego lub domięśniowego.

Model postępowania wprowadzony w Albercie zakłada dwie opcje przepisywania leków przez farmaceutów. Pierwsza, najczęstsza w praktyce, polega na modyfikowaniu recepty wydanej przez lekarza. Za zgodą pacjenta, farmaceuta zamienia lek na jego generyczny lub terapeutyczny odpowiednik, modyfikuje dawkowanie lub sposób podawania. Jest przy tym zobowiązany do przekazania lekarzowi informacji o dokonanych zmianach i ich uzasadnieniu. Co więcej, ponosi prawną odpowiedzialność za wprowadzone modyfikacje.

Druga opcja przewiduje rozpoczynanie i zarządzanie procesem leczenia przez farmaceutę. Ten przywilej, w praktyce zrównujący farmaceutę z lekarzem, posiadają nieliczne osoby o udokumentowanych, najwyższych kwalifikacjach. Farmaceuta zyskuje pozycję specjalisty, który na prośbę lekarza zajmuje się doborem właściwego leku i jego dawkowania. Ma również prawo wyboru, monitorowania i wprowadzania zmian do farmakoterapii przewlekłych chorób.

Omawiając kanadyjskie rozwiązania warto również wspomnieć o prawie farmaceutycznym prowincji Manitoba, które pozwala farmaceutom na wydawanie skierowań na testy diagnostyczne. Wszystkie powyższe zmiany dokonywały się stopniowo na przestrzeni dwóch dekad. Ich rozpowszechnienie, w tym przekonanie sceptyków i konserwatystów, zajmie prawdopodobnie drugie tyle.

Opracowane na podstawie: Canadian Medical Associaton Journal / 2007-04-24