Wlew lipoprotein wysokiej gęstości a objętość blaszki miażdżycowej

Jean-Claude Tardif – Effects of reconstituted high-density lipoprotein infusions on coronary atherosclerosis. A randomized controlled trial. LINK: JAMA 2007;297:1675

Jean-Claude Tardif – Effects of reconstituted high-density lipoprotein infusions on coronary atherosclerosis. A randomized controlled trial. LINK: JAMA 2007;297:1675
Wysokie stężenie HDL koreluje ujemnie z rozwojem miażdżycy tętnic wieńcowych. Jean-Claude Tardif i wsp. przeprowadzili badanie mające na celu ocenę wpływu cząsteczek HDL podawanych w formie czterech cotygodniowych wlewów na blaszki miażdżycowe. Randomizowane i kontrolowane placebo badanie przeprowadzono w 17 ośrodkach w Kanadzie. Objętość blaszki miażdżycowej oceniano za pomocą ultrasonografii śródnaczyniowej (IVUS), wykonywanej w fazie wstępnej i w 2-3 tygodnie po ostatniej infuzji HDL.

Sześćdziesięciu ze 183 pacjentów randomizowano do grupy otrzymującej placebo, 111 do grupy otrzymującej 40 mg/kg preparatu CSL-111 (syntetyczne cząsteczki HDL z apolipoproteiną A-I z ludzkiego osocza)), 12 do grupy przyjmującej 80 mg/kg CSL-111. W grupie, w której stosowano większą dawkę CSL-111 badanie przerwano ze względu na zaburzenia funkcji wątroby.

Objętość blaszki miażdżycowej zmieniła się o – 3.4% po CSL-111 i o -1.6% po placebo (p=0.48 pomiędzy grupami). Po podaniu preparatu CSL-111 odnotowano jednak nominalną zmianę objętości blaszki (-5.3 mm3, p <0.001 vs stan wyjściowy). Rejestrowano także istotne statystycznie zmiany w zakresie indeksu blaszki oraz wskaźnika wieńcowego, w ilościowej angiografii wieńcowej.

W podsumowaniu pracy jej autorzy stwierdzają, że chociaż wlewy odtwarzanych cząsteczek HDL nie przynoszą istotnej redukcji objętości blaszki w porównaniu z placebo, to jednak zmienia się charakterystyka blaszki oraz wskaźnik wieńcowy. Ich zdaniem, warto jest podjąć trud oceny wpływu podawania HDL na kliniczne punkty końcowe.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2007-04-18

Dodaj komentarz