Jak zwiększyć skuteczność wtórnej profilaktyki choroby wieńcowej? Badanie z USA

Thomas C. Bailey i wsp – An intervention to improve secondary prevention of coronary heart disease Arch Intern Med 2007;167:586
Nawet najlepiej zdefiniowane i pozornie proste zalecenia okazują się trudne do zastosowania w praktyce. Przykładowo, pomimo potwierdzonego, korzystnego wpływu na chorobowość i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych u osób po zawale serca, aspiryna, beta-blokery, inhibitory konwertazy angiotensyny i leki hipolipemizujące są stosowane znacznie rzadziej niż powinny.

Metodami skutecznie modyfikującymi nawyki lekarzy związane z wyborem leków, są komputerowe programy ostrzegawczo-przypominające i edukacja oparta na dowodach naukowych. Istotną rolę w procesie optymalizacji leczenia pełnią farmaceuci. W Archives of Internal Medicine opublikowano badanie z randomizacją i grupą kontrolną, w którym analizowano skuteczność interwencji zmierzającej do poprawy jakości farmakoterapii u osób po zawale serca.

W szczegółach, informacja o wysokim stężeniu troponiny I u hospitalizowanego pacjenta z grupy badanej była przesyłana elektronicznie do farmaceuty klinicznego, który następnie kontaktował się z lekarzem prowadzącym chorego i przypominał mu zalecenia dotyczące postępowania w tej sytuacji klinicznej. W porównaniu z grupą kontrolną (osoby objęte standardową opieką), w grupie badanej był znamiennie większy odsetek osób, które zgodnie z zaleceniami otrzymały inhibitory enzymu przekształcającego angiotensynę (odpowiednio 83.8% vs 89.9%, p = 0.02) i statyny (89.3% vs 94.2%, p = 0.02). Interwencja nie miała istotnego wpływu na procent pacjentów, którym przepisano beta-blokery i aspirynę. Odsetek osób wypisanych ze szpitala z receptami na wszystkie 4 zalecane leki był znamiennie wyższy w grupie badanej (83.6%) niż kontrolnej (70.3%).

A zatem, zdaniem autorów programu, komputerowy program ostrzegawczy wsparty interwencją farmaceuty jest skuteczny w optymalizacji wtórnej profilaktyki choroby wieńcowej.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2007-03-26