Potomstwo długowiecznych rodziców w świetle badania Framingham

Dellara F. Terry i wsp – Characteristics of Framingham offspring participants with long-lived parents LINK: Arch Intern Med 2007;167:438
Wcześniejsze badania wskazywały, że długowieczność może być cechą uwarunkowaną genetycznie i wynikać z mniejszej podatności na choroby układu krążenia. Dellara F. Terry i wsp. analizowali dane 1697 dorosłych osób, będących potomstwem kohorty biorącej udział we Framingham Heart Study (FHS). Potomstwo w wieku 40±7 lat (51% kobiet) podzielono na grupę, w której żadne z rodziców nie dożyło 85 lat (n=705) oraz grupy, w których dożyło takiego wieku odpowiednio jedno (n=804) i dwoje z rodziców (n=188). Brane były pod uwagę czynniki ryzyka jak wiek, płeć, palenie papierosów, ciśnienie krwi, wartość cholesterolu wysokiej gęstości, wskaźnik masy ciała oraz Framingham Risk Score. Oceniano progresję czynników ryzyka pomiędzy okresem pierwszym (1971-1975), a okresem trzecim badania (1983-1987).

Wraz z wyższym wiekiem przeżycia rodziców, u potomstwa obserwowano istotny statystycznie trend w kierunku niższych poziomów czynników ryzyka w okresie 1. Średni wskaźnik ryzyka Framingham był najniższy w grupie, w której oboje rodzice przekroczyli 85 lat życia, ulegał pogorszeniu w grupie, w której tylko jedno z rodziców osiągnęło taki wiek i w której żadne z rodziców nie osiągnęło 85 roku życia (odpowiednio 0.55, 1.08 i 1.71; wartość P dla trendu <0.001). Osoby, których rodzice żyli długo mieli znacznie niższe ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego oraz progresji wskaźnika ryzyka Framnigham.

A zatem, jak podsumowują autorzy pracy, osoby, których rodzice żyją długo mają korzystniejszy profil ryzyka sercowo-naczyniowego (nie tylko w średnim wieku, ale także w latach późniejszych) od osób, których rodzice zmarli młodo.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2007-03-12