Dieta Atkinsa skutecznie redukuje masę ciała i nie powoduje zaburzeń metabolicznych w rocznej obserwacji

Ch.D. Gardner i wsp – Comparison of the Atkins, Zone, Ornish, and LEARN diets for change in weight and related risk factors among overweight premenopausal women The A TO Z weight loss study: A Randomized Trial LINK: JAMA 2007;297:969
W randomizowanym badaniu „The A to Z Weight Loss Study”, prezentowanym na łamach Journal of the American Medical Association, u 311 kobiet przed menopauzą z nadwagą lub otyłością (BMI w zakresie 27-40 kg/m2), bez cukrzycy, przez 12 miesięcy stosowano 4 rodzaje diet różniących się zawartością węglowodanów i tłuszczów.

Porównywano diety Atkinsa (o najniższej zawartości węglowodanów i najwyższej zawartości tłuszczów), Zone (o niskiej zawartości węglowodanów i podwyższonej zawartości tłuszczy), LEARN (zgodną z proponowanymi w USA standardami Dietary Guidelines Advisory Committee) i Ornish (charakteryzująca się najwyższym udziałem węglowodanów i najniższym spożyciem tłuszczów). Dobowa kaloryczność posiłków mieściła się w zakresie 1500-1600 kcal.

Największy średni spadek masy ciała, wynoszący 4,7 kg, uzyskano u kobiet stosujących dietę Atkinsa. W dietach Zone, LEARN i Ornish średnia redukcja masy ciała wyniosła odpowiednio 1,6; 2,2 kg i 2,6 kg. Pomimo wysokiego udziału tłuszczów dieta Atkinsa nie była przyczyną powikłań metabolicznych. Wręcz przeciwnie, w tej grupie obserwowano największa redukcję stężeń trójglicerydów (o 29,3 mg%), największy przyrost stężenia cholesterolu HDL (o 4,9 mg%), jak również największą redukcję skurczowego (o 7,6 mm Hg) i rozkurczowego (o 4,4 mm Hg) ciśnienia tętniczego. Pogorszeniu nie uległy stężenia cholesterolu LDL, glukozy i insuliny na czczo.

Autorzy we wnioskach wskazują, że diety z obniżoną zawartością węglowodanów mogą stanowić alternatywę dla diet zalecanych w standardach, z zastrzeżeniem, że długotrwałe skutki ich stosowania nie są znane.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2007-03-07