Ryzyko zgonu po pierwszym w życiu napadzie migotania przedsionków

Yoko Miyasaka i wsp – Mortality trends in patients diagnosed with first atrial fibrillation: a 21-year community-based study LINK: J Am Coll Cardiol 2007;49:986
W Journal of the American College of Cardiology opublikowano wyniki pracy Dr Miyasaka i wsp. poświęcone rokowaniu u osób po pierwszym napadzie migotania przedsionków. Badaniem objęto 4618 osób w wieku średnio 73±14 lat. Populację badaną stanowili dorośli mieszkańcy Olmsted County, Minnesota, u których pierwsze migotanie przedsionków potwierdzono elektrokardiograficznie (w latach 1980-2000). Średni czas obserwacji wyniósł 5,3±5.0 lat.

Zanotowano 761 zgonów w pierwszych 4 miesiącach obserwacji oraz 2324 w okresie późniejszym. W porównaniu z dopasowaną pod względem wieku i płci grupą kontrolną, ryzyko zgonu w badanej populacji było znacząco wyższe. Współczynnik hazardu (HR) wynosił 9,62 dla pierwszych 4 miesięcy i 1,66 w późniejszym okresie. Najczęstszymi przyczynami zgonu w ocenianej grupie były: choroba wieńcowa, niewydolność serca oraz udary niedokrwienne.

Analiza trendów przeżywalności dla 5-letnich okresów obserwacji, wykazała brak istotnej poprawy rokowania w ciągu ostatnich 20 lat, także po ograniczeniu analizy do osób: a) które zmarły w pierwszych 4 miesiącach obserwacji, b) przeżyły powyżej 4 miesięcy oraz c) osób wyjściowo bez chorób sercowo-naczyniowych.

A zatem, choć w ostatnich latach bardzo istotnie zmienił się sposób leczenia migotania przedsionków i jego powikłań, autorzy pracy nie odnotowali wpływu tych działań na śmiertelność całkowitą, która pozostaje wysoka w porównaniu z osobami bez migotania przedsionków.

Opracowane na podstawie: Journal of the American College of Cardiology / 2007-03-06