Politabletka – powrót do koncepcji z początków XX wieku

John L. Reid – Fall and rise of polypharmacy? Hypertension 2007;49:266
W Hypertension warto zwrócić uwagę na krótki artykuł poświęcony koncepcji politabletki, która budzi coraz większe emocje wśród współczesnych badaczy.

Łączenie kilku leków w jednym preparacie było powszechne w początkach XX wieku, w erze mikstur z licznymi, często tajemniczymi składnikami. Lata 50-te i 60-te ubiegłego wieku przyniosły pierwsze wiarygodne informacje na temat skuteczności i bezpieczeństwa farmaceutyków, a wraz z nimi głębokie przekonanie o szkodliwości idei „politabletki”.

O obawach przed łączeniem leków świadczył między innymi upór w promowaniu monoterapii nadciśnienia tętniczego w latach 70-tych. Wprawdzie w ostatnich dekadach ubiegłego wieku nie było już wątpliwości co do tego, że większość osób z nadciśnieniem tętniczym wymaga jednoczesnego stosowania co najmniej 2 leków, jednak opór przed połączeniem ich w postaci jednej tabletki był bardzo silny.

Ostatnie lata zmieniają to nastawienie. Wzrasta zainteresowanie politabletkami zawierającymi małe dawki leków o udowodnionej skuteczności. Celem propagowania tej metody leczenia jest poprawa profilu bezpieczeństwa i zwiększenie akceptacji terapii ze strony pacjenta. Wzrasta liczba dobrze zaprojektowanych badań potwierdzających skuteczność politabletek.

W Hypertension opublikowano wyniki prospektywnej pracy, w której politabletka zawierająca leki hipotensyjne z czterech różnych klas, w dawkach stanowiących jedną czwartą powszechnie stosowanych dawek, okazała się skuteczniejsza w obniżaniu ciśnienia niż te same leki, w typowych dawkach, podawane oddzielnie. Krótki okres obserwacji uniemożliwił sformułowanie ostatecznych wniosków, niemniej można oczekiwać, że dynamika badań nad politabletkami będzie wzrastać, co prawdopodobnie przełoży się na większą skłonność do stosowania tego typu preparatów.

Opracowane na podstawie: Hypertension / 2007-02-07