Ewolucja a nadciśnienie tętnicze

Alan B. Weder – Evolution and hypertension Hypertension 2007;49:260
W Hypertension warto zwrócić uwagę na artykuł, w którym Alan B. Weder podjął próbę „holistycznego” scharakteryzowania patomechanizmów nadciśnienia tętniczego, ze szczególnym uwzględnieniem ewolucyjnego podejścia do przyczyn tej choroby.

Istnieje zgoda co do tego, że kluczowym patomechanizmem nadciśnienia tętniczego jest dysfunkcja układu ujemnego sprzężenia zwrotnego między ciśnieniem a natriurezą, w wielu przypadkach warunkowana genetycznie. Jeśli zmienność genetyczna odpowiedzialna za różnice w stopniu retencji sodu w nerkach podlega naturalnej selekcji, będącej podstawą teorii ewolucji, to intensywność tej selekcji może tłumaczyć indywidualne i populacyjne różnice w podatności na nadciśnienie.

Oto jedna z hipotez wiążących proces naturalnej selekcji z patofizjologią nadciśnienia. Zgodnie z teorią Gleibermana, przed tysiącami lat, w gorącym klimacie suchej sawanny nastąpiła naturalna selekcja mechanizmów retencji sodu przeciwdziałających odwodnieniu. Geny odpowiedzialne za te mechanizmy były przekazywane do czasów współczesnych, jednak na skutek zmian klimatycznych i cywilizacyjnych ich wpływ stał się niekorzystny.

Zdaniem Wedera, to tylko jeden z wielu dostępnych w piśmiennictwie medycznym przykładów udziału teorii ewolucji w powstawaniu przewlekłych chorób. Patrząc na patogenezę chorób w sposób ewolucyjny, „historyczny”, możemy znacząco poszerzyć dotychczasową wiedzę na ich temat i przybliżyć się do opracowania skutecznych metod leczenia.

Opracowane na podstawie: Hypertension / 2007-02-07