Czy hormon wzrostu zapobiega starzeniu się? Wyniki przeglądu systematycznego

Hau Liu i wsp – Systematic review: the safety and efficacy of growth hormone in the healthy elderly Ann Intern Med 2007;146:104
Na fali ogarniającego kraje Zachodnie kultu młodości pojawiło się wiele „przełomowych” metod powstrzymywania procesu starzenia. Poszczególne metody utrzymują swoją popularność zwykle do momentu ukazania się badań, które przynoszą dowody na ich nieskuteczność. Do metod opierających się próbie czasu i dowodom naukowym należy między innymi suplementacja hormonu wzrostu.

W USA popularność tego sposobu odmładzania się nie zgasła pomimo regulacji prawnych, zgodnie z którymi stosowanie hormonu wzrostu w celach estetycznych jest nielegalne. Do 2005 roku ukazało się 31 badań z randomizacją i grupą kontrolną, poświęconych skuteczności i bezpieczeństwu tej interwencji, stosowanej w celach estetycznych. Liczebność badanych grup wyniosła łącznie 220 osób, a średni wiek uczestników – 69 lat. W większości były to osoby z nadwagą lub otyłością. Hormon wzrostu podawano średnio przez 27 tygodni.

Lista korzyści wynikających z zastosowania badanej interwencji okazała się krótka. U osób leczonych hormonem wzrostu obserwowano zmniejszanie się masy tkanki tłuszczowej (-2.1 kg) i przyrost suchej masy ciała (+2.1 kg), bez zmian całkowitej masy ciała. Ponadto, po zastosowaniu hormonu wzrostu stwierdzano nieznamienne obniżanie stężenia cholesterolu (-11.21 mg/dl).

Warto podkreślić zagrożenia związane z interwencją. Osoby otrzymujące hormon wzrostu stanowiły grupę podwyższonego ryzyka obrzęków tkanek miękkich, bólów stawowych, zespołu cieśni nadgarstka oraz ginekomastii. Hormon wzrostu zwiększał (nieznamiennie) prawdopodobieństwo cukrzycy i upośledzonej tolerancji glukozy.

Podsumowując, wyniki przeglądu systematycznego potwierdzają wcześniejsze opinie badaczy o braku skuteczności i jednocześnie ryzyku związanym ze stosowaniem hormonu wzrostu w celach estetycznych.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2007-01-16