Migracja a ryzyko zaburzeń nastroju

Sanne G.H.A. Swinnen i Jean-Paul Selten – Mood disorders and migration. Meta-analysis Br J Psych 2007;190:6
W British Journal of Psychiatry opublikowano wyniki meta-analizy, która z pewnością zainteresuje wielu lekarzy, szczególnie tych, którzy rozważają poszukiwanie lepszych warunków pracy w krajach Zachodnich. Autorzy z Holandii podsumowali dane z badań nad zależnością pomiędzy migracją a zaburzeniami nastroju oraz jedno- i dwubiegunową chorobą afektywną.

Z dotychczasowych opracowań jednoznacznie wynika, że migracja jest czynnikiem ryzyka schizofrenii (względne ryzyko 2.9, 95% przedział ufności, 2.5-3.4). Z kolei, wiedza na temat wpływu migracji na zaburzenia nastroju jest niepełna.

Potwierdzają to również wyniki analizy Swinnena i Seltena. Autorzy zidentyfikowali jedynie czternaście badań spełniających kryteria włączenia. Jednobiegunowe zaburzenia depresyjne były oceniane tylko w dwóch pracach o różnej metodyce, toteż zrezygnowano z meta-analizy ich wyników. Z kolei, po podsumowaniu danych z badań poświęconych chorobie afektywnej dwubiegunowej stwierdzono wzrost ryzyka tych zaburzeń w migrujących populacjach, przy czym średnie, względne ryzyko wynosiło 2.47 (1.33-4.59). Po wykluczeniu z analizy osób pochodzących z Afryki i Karaibów, które przesiedliły się do Wielkiej Brytanii, ryzyko malało do wartości porównywalnych z obserwowanymi w grupach, które nigdy nie migrowały. Idąc dalej, średnie, względne ryzyko zaburzeń nastroju o niezdefiniowanej polaryzacji wynosiło 1.25 (1.04-1.49) a średnie, względne ryzyko dowolnych zaburzeń nastroju – 1.38 (1.17-1.62).

Podsumowując, stres związany ze zjawiskiem migracji nie przekłada się na znaczący wzrost ryzyka zaburzeń nastroju. Być może wyjaśnieniem tego zjawiska jest fakt, że osoby ze genetyczną predyspozycją do występowania tych zaburzeń rzadziej podróżują i wykazują mniejszą skłonność do zmiany miejsca zamieszkania.

Opracowane na podstawie: British Journal Psychiatry / 2007-01-17