Epidemia astmy-czy można jej zapobiegać?

Waltraud Eder i wsp – The asthma epidemic N Engl J Med 2006;355:2226
Zapadalność na astmę w krajach zachodnich jest bardzo wysoka, a w niektórych z nich stale rośnie, dowodzą autorzy obszernego artykułu przeglądowego opublikowanego w New England Journal of Medicine. Przykładowo, częstość występowania astmy u amerykańskich dzieci wzrosła z 3.6% w 1980 roku do 5.8% w 2003 roku.

Analiza danych statystycznych wykazuje znaczące różnice pomiędzy poszczególnymi krajami. Wynikają one między innymi z odmiennych definicji astmy, jak i niedoskonałych narzędzi diagnostycznych. W praktyce, astma jest rozpoznaniem klinicznym stawianym na podstawie wywiadów chorobowych, badania przedmiotowego, potwierdzenia odwracalnej obturacji oskrzeli w badaniach dodatkowych oraz wykluczenia innych rozpoznań. Częstość występowania typowych objawów i częstość rozpoznań, zależy od świadomości choroby w danej populacji.

Trudno o zdefiniowanie objawów swoistych dla astmy. Nadreaktywność oskrzeli, choć typowa, nie jest dla niej patognomoniczna. Analogiczna prawidłowość dotyczy atopii.

Wśród potencjalnych przyczyn epidemii astmy wymienia się szereg czynników środowiskowych i genetycznych, choć mocne dowody na związek przyczynowo-skutkowy z niekorzystnymi tendencjami epidemiologicznymi potwierdzono jedynie w przypadku ekspozycji na dym tytoniowy i niektóre składniki zanieczyszczonego powietrza. Inne hipotezy, w tym te wskazujące na udział otyłości i czynników dietetycznych, a także częstych infekcji, mają tyle samo zwolenników, ilu przeciwników.

W ostatnich latach, szczególne zainteresowanie budzą prace, w których wykazano przydatność wybranych substancji pochodzących z drobnoustrojów w zapobieganiu astmy. Z tą dziedziną badawczą wiąże się nadzieje na opracowanie skutecznej metody opanowania epidemii tej choroby.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2006-11-23