Ryzyko sercowo-naczyniowe w wieku średnim a stan psychiczny w wieku podeszłym

Timo E. Strandberg i wsp – Cardiovascular risk in midlife and psychological well-being among older men Arch Intern Med 2006;166:2266
W ostatnich latach zwraca się coraz większą uwagę na możliwą zależność pomiędzy ryzykiem sercowo-naczyniowym w średnich dekadach życia a kondycją psychiczną w wieku podeszłym.

Strandberg i wsp. analizowali dane homogennej pod względem społeczno-ekonomicznym grupy mężczyzn urodzonych pomiędzy 1919 a 1934 rokiem. W roku 1974 badanych zakwalifikowano do grup niskiego (n=593) lub wysokiego (n=610) ryzyka chorób sercowo-naczyniowych (1 lub więcej klasycznych czynników ryzyka).

W analizie przeprowadzonej po niemal 30 latach zastosowano kwestionariusz określający stan psychiczny badanych. Od 1974 roku zmarło 127 (21.4%) i 176 (28.9 %) pacjentów z grup o niskim i wysokim ryzyku (wskaźnik ryzyka, 1.54; 95% przedział ufności, 1.19-2.00; P=0.001). Średni wiek badanych w czasie wypełniania kwestionariusza wyniósł 76 lat.

Autorzy badania wykazali, że grupa mająca 30 lat wcześniej niskie ryzyko sercowo-naczyniowe miała większe poczucie zadowolenia (P=0.02) i szczęścia (P=0.001), a także częściej pozytywne nastawienie do życia (P=0.007). Różnice utrzymały się nawet po uwzględnieniu wieku, wykształcenia, spożycia alkoholu i częstości występowania stanów depresyjnych.

A zatem, jak piszą autorzy pracy, niskie ryzyko sercowo-naczyniowe w wieku średnim wiąże się nie tylko z lepszym rokowaniem, ale także z lepszą kondycją psychiczną w wieku podeszłym.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2006-11-13