Udar mózgu a depresja

Lara Caeiro i wsp – Depression in acute stroke J Psychiatry Neurosci 2006;31:377
U pacjentów z udarem mózgu jednym z najczęściej występujących zaburzeń neuropsychiatrycznych jest depresja. Kliniczne aspekty depresji wikłającej udar mózgu są słabo znane.

Lara Caeiro i wsp. przeprowadzili badanie analizujące częstość występowania depresji u osób z udarem, kliniczne tło depresji oraz czynniki predysponujące u 178 kolejnych, niewyselekcjonowanych pacjentów, w okresie do czterech dni od wystąpienia udaru (w 26 przypadkach było to krwawienie podpajęczynówkowe, w 31 śródmózgowe a w 121 udar niedokrwienny). Średni wiek badanych wyniósł 57 lat. Do rozpoznania depresji autorzy zastosowali skalę Montgomery-Asberg (MARS).

Depresję stwierdzono u 82 (46%) badanych. Najczęstszą kliniczną cechą depresji była w tym okresie apatia i brak zainteresowania otoczeniem. Z wystąpieniem depresji wiązały się: płeć żeńska i objawy porażenia połowiczego, ale niezależnym czynnikiem mogącym przepowiedzieć wystąpienie depresji były tylko wcześniejsze zaburzenia nastroju (wskaźnik szans 2.2-12.9). Nie znaleziono istotnych różnic w zakresie częstości występowania oraz ciężkości depresji (p>0.45) w porównaniu z grupę kontrolną (n = 50; pacjenci z ostrym epizodem wieńcowym w średnim wieku 59 lat).

A zatem, depresja występuje u prawie połowy pacjentów z udarem mózgu i charakteryzuje się apatią i utratą zainteresowania otoczeniem. Na jej występowanie nie ma wpływu rodzaj udaru ani jego lokalizacja. Czynnikiem predysponującym do wystąpienia depresji są wcześniejsze zaburzenia nastroju.

Opracowane na podstawie: Journal of Psychiatry and Neuroscience / 2006-11-04