Czy hiperglikemia w ostrym okresie zespołu wieńcowego wynika z utajonych zaburzeń metabolizmu glukozy?

Masaharu Ishihara i wsp – Is admission hyperglycaemia in non-diabetic patients with acute myocardial infarction a surrogate for previously undiagnosed abnormal glucose tolerance? Eur Heart J 2006;27:2413
Hiperglikemia w momencie przyjęcia pacjenta ze świeżym zawałem do szpitala zwiększa śmiertelność wewnątrzszpitalną i odległą. Część badaczy uważa, że obserwowana zależność spowodowana jest niewykrytymi wcześniej zaburzeniami metabolizmu glukozy.

Problemowi temu poświęcono pracę prezentowaną na łamach European Heart Journal przez autorów japońskich. 200 pacjentów ze świeżym zawałem mięśnia serca, bez uprzednio rozpoznanych zaburzeń metabolizmu glukozy, podzielono na podstawie zakresu stężeń glukozy przy przyjęciu do szpitala na 3 podgrupy: <7,8 mmol/l (podgrupa 1; 81 osób); 7-8-11,1 mmol/l (podgrupa 2; 83 osoby) i ≥ 11,1 mmol/l (podgrupa 3; 36 osób).

Po kilku dniach u wszystkich badanych wykonywano test doustnego obciążenia glukozą (OGTT). Na tej podstawie badane osoby klasyfikowano do grupy prawidłowej glikemii, upośledzonej tolerancji glukozy lub cukrzycy. Liczba przypadków rozpoznanej cukrzycy rosła od 19% w podgrupie 1, przez 25% w podgrupie 2 do 47% w podgrupie 3 (p<0,002 dla trendu). Upośledzoną tolerancję glukozy stwierdzono u odpowiednio 48%, 37% i 22% badanych.

Gorsze rokowanie osób z hiperglikemią przy przyjęciu może być spowodowane, zależnym od jej występowania, rozszerzeniem obszaru zawału mięśnia serca, wzrostem krzepliwości, nasileniem procesów zapalnych, upośledzeniem funkcji śródbłonka oraz upośledzonym procesem hartowania przez niedokrwienie. Zdaniem Ishihara i wsp. OGTT należy wykonywać u wszystkich osób ze świeżym zawałem mięśnia sercowego bez uprzednio wykrytej cukrzycy.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2006-10-15