Przy wyborze terapii hipotensyjnej należy rozważyć ryzyko rozwoju cukrzycy-wnioski z badania ASCOT-BLA

Determinants of new onset diabetes among hypertensive patients randomised in the ASCOT-BPLA Trial LINK: World Congress of Cardiology/ESC Congress, Barcelona, 02-06.09.2006
Podczas Światowego Kongresu Kardiologicznego w Barcelonie zaprezentowano nową analizę badania ASCOT-BLA, dotyczącą wpływu wyboru terapii hipotensyjnej na rozwój zaburzeń metabolizmu glukozy.

W ASCOT-BLA, w ramieniu oceniającym działanie hipotensyjne leków, porównano schemat terapii, której podstawę stanowiły amlodypina i peryndopryl, ze schematem, którego podstawę stanowiły atenolol z diuretykiem tiazydowym. W trakcie 5,5-letniej obserwacji, cukrzycę rozpoznano u 9,7% z 14120 pacjentów wyjściowo bez cukrzycy (średni wiek 62 lata). W analizie statystycznej posłużono się analizą regresji proporcjonalnego ryzyka Coxa.

Leczenie amlodypiną + peryndoprylem zmniejszało ryzyko wystąpienia cukrzycy w porównaniu z terapią atenolol + tiazyd  o 34%. Do czynników ryzyka rozwoju cukrzycy w badanej populacji zaliczono: wyjściowe stężenie glukozy na czczo >5,0 mmol/l, zwiększony wskaźnik masy ciała, wzrost stężenia trójglicerydów oraz wzrost wartości ciśnienia skurczowego (najsilniejszymi czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy były w badanej grupie stężenie glukozy na czczo >5,0 mmol/l oraz atenolol). Do czynników, które wiązały się ze zmniejszoną szansą zachorowania na cukrzycę zaliczono: wyższe spożycie alkoholu, wiek powyżej >55 roku życia oraz wyższe stężenie cholesterolu HDL (autorzy stworzyli 11-czynnikowy model ryzyka rozwoju cukrzycy, dzięki któremu można podjąć odpowiednią decyzję terapeutyczną przy wyborze leków hipotensyjnych).

Zdaniem autorów analizy należy zatem, przynajmniej w wybranych grupach chorych, preferować leki przeciwnadciśnieniowe o korzystnym profilu metabolicznym, chroniące przed rozwojem hiperglikemii (inhibitory konwertazy angiotensyny, a nie o beta-blokery i tiazydy).

Opracowane na podstawie: doniesienie prasowe / 2006-09-06