Ocena całkowitego ryzyka sercowo-naczyniowego przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych?

Norm R.C. Campbell, Nadia A Khan i Steven A Grover – Barriers and remaining questions on assessment of absolute cardiovascular risk as a starting point for interventions to reduce cardiovascular risk J Hypertens 2006;24;1683
W Journal of Hypertension ukazał się artykuł redakcyjny Dr N. Campbella i wsp., omawiający znaczenie oceny ryzyka sercowo-naczyniowego w postępowaniu leczniczym.

Przed  laty decyzje terapeutyczne podejmowano jedynie na podstawie występowania pojedynczych czynników ryzyka. Takie podejście mogło prowadzić do sytuacji, w której niektórzy pacjenci o niskim ryzyku globalnym otrzymywaliby leczenie przez wiele lat, podczas gdy chorzy wysokiego ryzyka pozbawieni byliby odpowiedniej interwencji.

W ostatnich latach w wielu zaleceniach zaakceptowano podejście kliniczne oparte na ocenie całkowitego ryzyka sercowo-naczyniowego. Wydaje się, że taka strategia powinna być korzystniejsza, nie jest ona jednak wolna od ograniczeń.

Jedną z wątpliwości, na którą autorzy zwracają uwagę, jest ocena ryzyka w nadciśnieniu tętniczym. W praktyce najczęściej rozpoczyna się terapię hipotensyjną przy określonych wartościach ciśnienia (progi ustalone na podstawie badań klinicznych), bez oceny ryzyka globalnego. Ograniczeniem jest czas, który moze być poświęcony każdemu choremu. Analiza ryzyka sercowo-naczyniowego wymaga nie tylko szczegółowej oceny klinicznej, ale również oznaczeń biochemicznych, a przeciętna wizyta lekarska w większości krajów trwa 8 minut. W związku z tym trzeba wziąć pod uwagę, że brak czasu może w konsekwencji doprowadzić do zaniedbań terapeutycznych, pogarszając raczej, a nie poprawiając sytuację.

Najpopularniejszymi metodami oceny zagrożeń są obecnie tzw. algorytmy SCORE i Framingham. Żaden z nich nie jest wolny od wad, co dodatkowo komplikuje sytuację. Nie dysponujemy ponadto danymi farmakoekonomicznymi dla strategii oceny całkowitego ryzyka, a spodziewane obciążenia finansowe mogą być wyższe od zakładanych. Wskazana jest zatem dalsza dyskusja poświęcona jak najlepszemu wykorzystaniu w praktyce algorytmów oceny ryzyka.

Opracowane na podstawie: Journal of Hypertension / 2006-09-12

Dodaj komentarz