Aktywność fizyczna w dzieciństwie to nie tylko zapobieganie otyłości

Ram Weiss i Itamar Raz – Focus on childhood fitness not just fatness Lancet 2006;368:261
Regularna aktywność fizyczna w dzieciństwie ma korzystny wpływ na sprawność sercowo-naczyniową w wieku dorosłym, wykazali Anderson i wsp., autorzy badania opublikowanego w The Lancet.

Jak stwierdzają autorzy komentarza do pracy, Weiss i Raz, praca zasługuje na szczególne podkreślenie, nie tylko z uwagi na ważkość wniosków, ale również doskonałą metodykę, w tym właściwy dobór punktów końcowych i trafną metodę ilościowej oceny aktywności fizycznej. Analizując wnioski nie sposób pominąć faktu, że ujemna korelacja pomiędzy aktywnością fizyczną w dzieciństwie a ryzykiem chorób układu sercowo-naczyniowego w wieku dorosłym nie zależała od masy ciała dziecka. Wynika stąd, że wysiłek fizyczny nie może być traktowany jedynie jako metoda przeciwdziałania i leczenia otyłości, ale jako korzyść obiektywna.

Weiss i Raz w krótkim artykule dokonują przeglądu dostępnych danych uzasadniających korzyści z wczesnego rozpoczęcia regularnej aktywności fizycznej. Zwracają uwagę na fakt, że znane i podlegające modyfikacji czynniki ryzyka choroby wieńcowej zaczynają działać już w dzieciństwie. Dużo miejsca poświęcają insulinooporności, to jest częstej (z uwagi na epidemię otyłości u dzieci) i potencjalnie odwracalnej nieprawidłowości wyzwalającej ciąg niekorzystnych zdarzeń zdrowotnych prowadzących do zespołu metabolicznego. Właśnie w regularnej aktywności fizycznej widzą główną metodę ograniczenia skali tego niekorzystnego zjawiska.

Na pytanie, jak często i jak długo ćwiczyć, żeby uzyskać odległe korzyści zdrowotne, odpowiadają: codziennie, nie krócej niż przez godzinę. Postulują, żeby trening aerobowy uzupełniać o ćwiczenia siłowe, będące dla dzieci czynnikiem motywacyjnym. W końcu podkreślają kluczową rolę szkoły w procesie kształtowania właściwych nawyków związanych ze stylem życia w dzieciństwie.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2006-09-10