Rozkurczowa niewydolność serca – choroba częsta i śmiertelna

Gerard P. Aurigemma – Diastolic heart failure – a common and lethal condition by any name N Engl J Med 2006;355:308
W New England Journal of Medicine ukazał się komentarz poświęcony rozkurczowej niewydolności serca.

Podstawą rozważań Aurigemma stały się dwa artykuły opublikowane w tym samym numerze czasopisma. Ich autorzy zaprezentowali porównanie charakterystyki klinicznej i rokowania u chorych z niewydolnością serca i zachowaną funkcją skurczową lewej komory (frakcja wyrzutowa [EF] ≥50% [Owan i wsp.], EF > 50% [Bhatia i wsp.]), w porównaniu do chorych z upośledzoną funkcją skurczową lewej komory. W obydwu pracach autorzy zwrócili uwagę, że EF nie jest dobrym predyktorem stanu klinicznego, a objawy zastoinowe są raczej związane z napełnianiem komory (właściwościami rozkurczowymi) niż fazą wyrzutu (właściwościami skurczowymi).

Głównym i zaskakującym wnioskiem płynącym z obu prac jest stwierdzenie, że pacjenci z rozkurczową niewydolnością serca mają ten sam lub niewiele lepszy wskaźnik przeżycia rocznego i pięcioletniego, w porównaniu do pacjentów ze skurczową niewydolnością serca. Taki wniosek pozostaje w sprzeczności z uznawanym poglądem o odwrotnej zależności pomiędzy wskaźnikiem przeżycia u chorych z niewydolnością serca a EF (co najmniej dla EF<45%).

Aurigemma, próbując pogodzić wnioski z badań Owan i wsp. oraz Bhatia i wsp. z wynikami dużych badań, jak np. Cardiovascular Health Study czy Candesartan in Heart Failure: Assessment of Reduction in Mortality and Morbidity (CHARM), przypisuje różnice w wynikach odmiennej charakterystyce chorych oraz wciąż rosnącej rozpoznawalności rozkurczowej niewydolności serca. Podkreślając wagę schorzenia przytacza wskaźniki śmiertelności wykazane przez Owan i wsp., a także Bhatia i wsp. W pierwszym roku od wypisu ze szpitala umierało 22% do 29% chorych z rozkurczową niewydolnością serca, zaś w czasie pięciu lat, aż 65% chorych.

W kontekście tej obserwacji warto zauważyć, że o ile w ostatnich latach udało się poprawić przeżywalność pacjentów ze skurczową niewydolnością serca, o tyle wskaźniki przeżywalności w rozkurczowej niewydolności serca poprawiły się bardzo nieznacznie.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2006-07-20