Ładunek glikemiczny diety a redukcja masy ciała i ryzyko chorób układu krążenia

Simin Liu – Lowering dietary glycemic load for weight control and cardiovascular health Arch Int Med 2006;166:1438
Komentarz redakcyjny Simin Liu na łamach Archives of Internal Medicine poświęcono dietom stosowanym w prewencji chorób układu sercowo-naczyniowego.

W ostatnich dekadach rekomendowano powszechnie ograniczenie spożycia tłuszczów nasyconych dla obniżenia stężenia cholesterolu. Spowodowało to zwiększenie spożycia węglowodanów, z czym wiązało się zwiększenie częstości występowania otyłości i cukrzycy.

Zdaniem autora należy położyć większy nacisk na jakość spożywanych węglowodanów. Zwraca on szczególną uwagę na dwa pojęcia. Wskaźnik glikemiczny (GI, glycemic index) określa względny wpływu standardowej ilości pokarmu węglowodanowego na wzrost glikemii w porównaniu do wpływu takiej samej ilości czystej glukozy. Wysokim GI charakteryzują się produkty skrobiowe. Ładunek glikemiczny (GL, glycemic load) uwzględnia wskaźnik glikemiczny i ilość węglowodanów w spożywanym pokarmie.

Podstawę rozważań Simin Liu stanowi praca McMillan Price – 12 tygodniowa próba oceny 4 zróżnicowanych pod względem ładunku glikemicznego diet, stosowanych u 129 kobiet i mężczyzn z nieprawidłową masą ciała. U osób pozostających na diecie o umiarkowanie obniżonym ładunku glikemicznym dwukrotnie częściej obserwowano skuteczną redukcję masy ciała >5%, w porównaniu z osobami stosującymi dietę o wyższej zawartości węglowodanów, o wyższym wskaźniku glikemicznym. Diety o obniżonym ładunku glikemicznym powodowały (tylko u kobiet) większą o 80% redukcję masy tkanki tłuszczowej.

Simin Liu proponuje stopniową modyfikację stosowanych obecnie diet, w stronę takich, w których dominują pokarmy o niższym ładunku glikemicznym: makarony, pełnoziarnista kasza jęczmienna, owies i ryż. Zwraca także uwagę na konieczność ograniczenia ilości wypijanych słodzonych napojów orzeźwiających.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2006-07-24